YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/64
KARAR NO : 2023/2094
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.07.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1307 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci 206 fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 5. İcra Ceza Mahkemesinin, 04.02.2021 tarihli ve 2020/250 Esas, 2021/72 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ticareti terk etmek suçundan neticeten 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 09.06.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1307 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesinin 04.02.2021 tarihli ve 2020/250 Esas, ve 2021/72 Karar sayılı ilamının 1., 2., 3., 4., 5., 6., 7.ve 8. maddeleri çıkarılarak yerine, suçun yasal unsurları oluşmadığından CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine, ibaresi eklenerek

düzeltilmesine, diğer yönleri ile usul ve yasaya uygun olan hükme yönelik istinaf başvurularının esastan
reddine, karar verilmiştir.

3. … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1307 sayılı ek kararı ile müştekiler vekilinin temyiz başvurusu hakkında, kararın CMK’nın 286/2-g maddesi uyarınca kesin olarak verilen kararlardan olduğu ve temyiz edilemeyen kararlardan olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Müştekiler vekilinin temyiz istemi, kararın CMK’nın 286/2-g maddesine uygun olmadığı kanaatiyle temyiz yolu açık olmak üzere karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle … Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından itiraz yolunun işletilmesi gerektiği kanaatiyle başvuruda bulunulduğu, fakat itirazlarının reddedildiği, kanuni düzenlemeler gereğince hapis cezasından çevrilen adli para cezasının hariç tutulmuş olduğu, temyiz yolunun açık olduğu, … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1307 Karar sayılı kararının bozulması amacıyla vermiş oldukları temyiz isteminin 08.07.2021 tarihli reddi kararını temyiz ettiklerini ve kararın temyiz incelemesi sonucu bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının, aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde müştekiler vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 08.07.2021 tarihli ve 2021/522 Esas, 2021/1307 sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden müştekiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE 08.07.2021 tarihli EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 5. İcra Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2023 tarihinde karar verildi.