YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22849
KARAR NO : 2023/1011
KARAR TARİHİ : 27.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2018/63 E., 2019/302 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2014 tarihli ve 2014/4134 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca Antalya Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.
2. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/345 Esas, 2014/613 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanunun 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2014 tarihli ve 2014/345 Esas, 2014/613 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine (kapatılan) Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 19.12.2017 tarihli ve 2017/36229 Esas, 2017/27989 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün ise uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.
4. Usulüne uygun şekilde gerçekleştirilen uzlaştırma işlemine rağmen uzlaştırmanın sağlanamaması nedeniyle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/63 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında basit dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ile 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizi sabıkalı olması nedeniyle suçu işlediğinin düşünüldüğüne oysa suçu işlemediğine, katılanın aracın kiralık olduğunu bildiğine, ayrıca uzlaştırma ile ilgili talebini son anda değiştirdiğine, beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın,Sedat Bilgin’e ait rent a car firmasından 06.03.2011 tarihinde üç gün için kiraladığı suça konu aracı iade etmeyerek 08.09.2011 tarihinde Kurt Oto adlı iş yerinin sahibi katılan …’a kendisine aitmiş gibi pazarlık yaparak harici satış sözleşmesi ile sattığı ve 29.500,00 TL olarak kararlaştırılan araç bedelinin 12.000,00 TL’lik kısmını katılandan aldıktan sonra ortadan kaybolduğu, sanığın aracı kiraladığı firmaya karşı işlediği suçtan dolayı tefrik kararı verilerek ayrıca yargılama yürütüldüğü, bu yargılama dosyasının sanığın kiraladığı aracı haricen satmasına ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmasında katılandan bir miktar borç para aldığını, bu sebeple katılanın alacaklarına teminat olarak söz konusu araçla ilgili kendisiyle zorla sözleşme yaptığını, aslında aracın kiralık olduğunu bildiğini belirtmiştir.
3. Katılan aracın resmi devri için kararlaştırılan 12.09.2011 tarihinde sanığın mesaj atarak aracın asıl sahibinin devir için geleceğini, aracı kiraladığı kiralama firmasını işleten Sedat Bilgin’e ise aracı Kurt Oto adlı iş yerinden almalarını söylediğini beyan etmiştir.
4. Mahkemece katılan beyanı, sanığın savunması, dekont, dosya arasında bulunan satış ve kira sözleşmeleri birlikte değerlendirildiğinde sanığın basit dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğundan mahkumiyetine hükmedilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.04.2019 tarihli ve 2018/63 Esas, 2019/302 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.