YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/655
KARAR NO : 2023/925
KARAR TARİHİ : 22.02.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/293 E., 2022/844 K.
SUÇ : Sahte fatura düzenleme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a, c ve e bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.02.2015 tarihli ve 2014/122 Esas, 2015/27 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 05.04.2022 tarihli ve 2017/16586 Esas, 2022/5782 Karar sayılı kararı ile 213 sayılı Kanun’un 367 inci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan verilmiş olması, 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan mütalaa bulunmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir
3. Bozma üzerine, İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; Davada zamanaşımı gerçekleşmediğinden hükmün bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunun’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 08.07.2014 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
3. İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/293 Esas, 2022/844 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.02.2023 tarihinde karar verildi.