YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13498
KARAR NO : 2023/1539
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma
HÜKÜM : İlk derece mahkemesi mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/240 Esas, 2020/110 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 22 yıl 6 ay hapis ve 45.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
B. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1666 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re’sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusuna ilişkin olarak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına,
2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,
3. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
21.09.2018 tarihinde, sanığın kullanımında olan araçta gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında düzenlenen yazılı arama emrine istinaden yapılan aramada kullanım sınırının üzerinde metamfetamin etken maddesini içeren uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, 21.12.2018 tarihinde önleme arama kararına istinaden durdurulan yolcu minibüsünden indirilen sanığın, düzenlenen yazılı arama emrine istinaden yapılan kaba üst aramasında esrar maddesi ele geçirildiği ancak sanığın vücudundan alınan örnekler üzerinde yapılan incelemede metamfetamin uyuşturucu maddesi kullandığının tespit edildiği, 11.01.2019 tarihinde Baykan Sulh Ceza Hakimliğinin ilgili önleme arama kararına istinaden sanığın içerisinde bulunduğu aracın durdurulduğu, 12.01.2019’da Baykan Cumhuriyet Başsavcılığının kararına istinaden yapılan arama neticesinde aracın göğsünün sol alt kısmına saklanmış vaziyette poşet içerisinde net 573,84 gram ağırlığında eroin uyuşturucu maddesinin ele geçirildiği, 11.01.2019 tarihinde hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık …’ın içerisinde yolcu olarak bulunduğu otobüste, kullanım sınırı üzerinde eroin içeren uyuşturucu madde ile yakalandığı ve Mehmet’in olay günü sanık …’ın aracıyla eroin almaya gittikleri ve paylaştıkları yönündeki beyanları olduğu, 21.12.2018 ve 11.01.2019 tarihli olaylarda sanığın vücudundan alınan örnekler üzerinde yapılan inceleme neticesinde kullandığı tespit edilen madde ile arama neticesinde el konulan maddenin türlerinin farklı olması, temyiz dışı sanık …’in beyanları, 21.09.2018 ve 11.01.2019 tarihli olaylarda ele geçen uyuşturucu madde miktarının kişisel kullanım sınırını aştığı birlikte nazara alındığında, ele geçen maddelerin miktarı, niteliği gereğince cezasından artırım yapılarak, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçu birden fazla kez işlediği de sabit görülerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uygulanarak cezasından 1/6 oranında indirim yapılması gerektiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Bölge Adliye Mahkemesinin,
A. Suçun vasfına, sübutuna, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş aşağıda belirtilenler dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine ve taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kısmının tamamının tahsil edileceğinin sanığa ihtarına karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği” ihtarı yerine “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının ihtar edilmesine” ibaresi yazılmak suretiyle 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranıldığı,
Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (b) bendinde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2020/1666 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
A. Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bölümündeki “ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanun’un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca işlem yapılacağının ihtar edilmesine” ibaresinin çıkartılmasına ve yerine “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi,
Suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.