YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14997
KARAR NO : 2023/718
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ:Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2008 tarihli ve 2007/269 Esas, 2008/123 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi,

87 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın aynı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2008 tarihli ve 2007/269 Esas, 2008/123 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 01.12.2010 tarihli ve 2008/16193 Esas, 2010/18789 Karar sayılı ilâmıyla;
“1- 5395 sayılı yasanın 25/1 maddesine aykırı olarak duruşmalara C.savcısının katılması,
2- Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan sanık hakkında belirlenen hapis cezasının 3 yıldan az olması karşısında, 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı yasa değişikliğinden önceki mevcut haliyle 15.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk koruma Kanunu’nun 23. maddesi hükmü gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2011 tarihli ve 2011/204 Esas, 2011/118 Karar sayılı kararı ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 ncı maddesinin dördüncü fıkrasına göre, çocuklar hakkında açılan kamu davalarının, 17 nci maddesi hükümleri saklı kalmak kaydıyla 5395 sayılı Kanun ile kurulan mahkemelerde görüleceği, 5395 sayılı Kanun’un geçici birinci maddesinin birinci fıkrasına göre 2253 sayılı Kanun gereğince kurulan çocuk mahkemelerinde derdest bulunan ve bu Kanun ile kurulan çocuk mahkemesinin görevine giren dava ve işlerin, bu mahkemeler faaliyete geçtiğinde çocuk mahkemesine devredileceği, Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 06.11.2008 tarihli ve 373-374 sayılı kararı ile Gaziantep Çocuk Mahkemesinin faaliyete geçirildiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesinin, 27.03.2012 tarihli ve 2011/250 Esas, 2012/249 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

5. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2013 tarihli ve 2012/221 Esas, 2013/73 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan cezanın 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 15.04.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

6. Suça sürüklenen çocuğun tabi tutulduğu denetim süresi içinde 19.09.2013 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2019 tarihli ve 2019/45 Esas, 2019/422 Karar sayılı kararı ile Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesince Adli Yargı 1. Bölge Hâkimlerinin Müstemir Yetkilerinin Belirlenmesi, Yeniden İnceleme ve Tevziye İlişkin Taleplerin Değerlendirilmesine Yönelik 10.07.2019 tarihli ve 785 sayılı kararı ile Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2019 tarihi itibarıyla faaliyete geçirildiği gerekçesiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 ncı maddesi ve geçici birinci maddesi uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

7. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/172 Esas, 2019/53 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile; suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

8. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2019/172 Esas, 2019/53 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.06.2020 tarihli ve 2020/2082 Esas, 2020/5790 Karar sayılı ilâmıyla;
“Suça sürüklenen çocuk hakkında, Gaziantep 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2008 tarihli ve 2007/269 Esas – 2008/123 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelendiği, hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 01.12.2010 tarihli ve 2008/16193 Esas – 2010/18789 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı CMK’nin 231/5. maddesi yönünden değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğu, bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiş ise de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarihli ve 2014/71 Esas – 2016/42 Karar sayılı ilamı gereğince suça sürüklenen çocuğun 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nedeniyle bozma öncesi hükmedilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nin 51. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

9. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/244 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

10. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli ve 2020/244 Esas, 2020/296 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 09.11.2021 tarihli ve 2021/9800 Esas, 2021/13951 Karar sayılı ilâmıyla;
“Nüfus kaydına göre 23/08/1989 doğumlu olan mağdurun suç tarihi itibariyle henüz on sekiz yaşını doldurmamış olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 6/1-b maddesi kapsamında “çocuk” olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu çocuğa karşı işlediği dikkate alınarak 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmesi suretiyle TCK’nin 82/1-e, 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini”
Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

11. Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine ve aynı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay 22 gün süreyle denetime tabi tutulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri;
1. Suça sürüklenen çocuğun öldürme kastının bulunmadığına,
2. Meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine,
3. Suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin diğer bir ifadeyle farik mümeyyiz olduğuna dair raporun yetersiz olduğuna,
4. Sosyal inceleme raporu alınmadığına,
5. Zamanaşımı koşullarının gerçekleştiğine,
6. Vesaire,
İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
1. Aralarında önceye dayalı kız meselesi nedeniyle husumet bulunan suça sürüklenen çocuk ile mağdurun, olay günü yolda karşılaştıklarında aynı nedenle tartışmaya başladıkları, suça sürüklenen çocuğun mağduru, tek bıçak darbesi ile boynundan ana ven (vena jugularis externa) ve kas (sternokleidomastoideus) kesisi meydana gelecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıktan sonra olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.

2. Mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak Gaziantep Av. ….., Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 31.01.2007 tarihli adlî muayene raporu dava dosyasında mevcuttur.

3. Suça sürüklenen çocuk hakkında Gaziantep Devlet Hastanesi tarafından tanzim olunan 27.04.2006 tarihli adlî muayene raporunda darp ve cebir izinin bulunmadığı belirtilmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğuna dair resmî nüfus kayıt örneği dava dosyasında mevcuttur.

5. Suça sürüklenen çocuk hakkında Gaziantep Devlet Hastanesi Psikiyatri Uzmanınca düzenlenen 27.04.2006 tarihli rapor dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (10) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Öldürme Kastı Bulunmadığı Yönünden
Mağdurun hayati vücut bölgesinin hedef alınması, suçta kullanılan bıçağın öldürmeye elverişli olması, darbenin şiddeti, sanığın eylemi neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirmesi, meydana gelen zararın ağırlığı ve mağdurun yaralanması üzerine suça sürüklenen çocuğun olay yerinden kaçması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Meşru Savunma Yönünden
Suça sürüklenen çocukta darp ve cebir izi bulunmadığını belirtilen adlî muayene raporu karşısında suça sürüklenen çocuk lehine meşru savunma koşullarının bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Farik Ve Mümeyyizlik Raporu Yönünden
Suça sürüklenen çocuk hakkında Gaziantep Devlet Hastanesi Psikiyatri Uzmanınca düzenlenen 27.04.2006 tarihli raporda “…’nun yapılan psikiyatri muayenesinde 23.04.2006 tarihinde işlediği bildirilen bıçakla yaralama suçunun farik-i ve mümeyyizidir” şeklindeki görüşü karşısında hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sosyal İnceleme Raporu Yönünden
10.07.1992 doğumlu olup suç tarihinde 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35 inci maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 inci maddesi uyarınca zorunlu olan sosyal inceleme rapor alınmadan hüküm kurulmuş ise de bu eksikliğin telafisinin temyiz inceleme tarihinde 30 yaşında suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyla imkansız olduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından ve bu hususun Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 13.11.2019 tarihli ara kararında da belirtildiği görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

E. Zamanaşımı Yönünden
Suç tarihinde 12 yaşını doldurmuş 15 yaşını doldurmamış olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan çocuğu kasten öldürmeye teşebbüs suçu için 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, ikinci fıkrası ve 67 nci maddesi uyarınca olağan dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü dava zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, dava dosyası kapsamı itibarıyla bu sürelerin henüz dolmadığı belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

F. Vesair Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.05.2022 tarihli ve 2021/418 Esas, 2022/244 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.

…
…
…
… …