YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/6853
KARAR NO : 2009/3398
KARAR TARİHİ : 20.04.2009
Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Davacılar, Türkiye İmar Bankası’na BDDK tarafından el konulmadan önceki dönemde 961.634.000.000 TL meblağlı 14 adet teminat mektubu alarak kullandıklarını, teminat mektuplarından bir kısmının iade edildiğini, geriye 898.534.000.000 TL tutarındakilerin kaldığını, 03.07.2003 tarihinde davalı bankanın yönetim ve denetiminin TMSF’ye geçtiğini, el koymadan 13 gün sonra muhatap T.Şeker Fabrikaları AŞ. …Şeker Fabrikası tarafından teminat mektuplarının nakde çevrilmek istendiğini, davalı bankanın ise bankanın yönetim ve denetimine TMSF’ce el konulduğu için mektupların teminat vasfının sona erdiğini bildirerek tazmin talebini reddettiğini, buna rağmen davalı bankanın 12.10.2004 tarihli ihtarıyla kendilerinden devre komisyonu, gecikme faizi ve yasal eklentileri kapsamında olmak üzere toplam 80.725.129.201 TL’nin ödenmesini istediğini, bu kalem isteklerin teminat vasfı devam ettiği sürece istenebileceğini belirterek 80.725.129.201 TL’den borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, lehtarı …Şeker Fabrikası olan 898.534.000.000 TL tutarındaki (7) adet teminat mektubunun halen mer’i olduğunu, müvekkili bankanın iflas talebi ile açtığı davada iflas kararı alınırsa mektupların teminat vasfını kaybedebilir olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporlarına göre, davalı bankaya el konulması teminat mektuplarının teminat olma vasfını kaybettirmeyeceği gibi, devre komisyonu tahakkukuna da engel olamayacağı, ancak davalı bankanın 14.07.2003 tarihli tazmin talebini garantör sıfatıyla üstlendiği taahhüde aykırı şekilde reddettiğinden bu tarihten itibaren devre komisyonu ve yasal eklentilerini isteyemeyeceği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacıların 12.10.2004 tarihi itibariyle davalı bankaya 4.200.860.000 TL devre komisyonu, 4.022.667.772 gecikme faizi, 120.680.033 TL KKDF ve 411.176.388 TL BSMV olmak üzere toplam 8.755.384.194 TL (8.755.38 YTL) borçlu olduklarının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
Davalının iflas ettiği, iflas idaresi vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, İİK’nun 194.maddesi hükmü üzerinde durulup gerekli işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm, davalı iflas idaresinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, davacının peşin harcının istek halinde iadesine, 20.04 .2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.