Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/11313 E. 2023/1644 K. 05.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11313
KARAR NO : 2023/1644
KARAR TARİHİ : 05.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/697 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. … 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/697 Esas, 2016/253 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ve 2020/7179 Esas, 2020/10566 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi ve yargılamının basit yargılama usulünün uygulanmasının değerlendirilmesi gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2020/542 Esas, 2021/549 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 inci maddesinin birinci fıkrası ve 52 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4.500 adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’ın Temyiz Sebepleri
Suçun işlenmediğine ve eksik inceleme sonucu hüküm kurulduğuna, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın eşi olan katılanı bıçakla darp ederek, onu sol bacak bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladığı belirlenmiştir.

2. Mağdurun yaralanmasına dair, Karşıyaka Devlet Hastanesinin 21.04.2015 tarihli raporuna göre, “Kişinin yaralanmasının, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde olduğu”
Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın eylemini gerekçeli kararda, resmi nikahlı eşi olan katılana karşı bıçakla işlediğinin kabul edilmesine rağmen hükümde temel cezada asgari hadden uzaklaşıldığı da dikkate alınarak sanık hakkında uygulama yapılırken 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin yanında (e) bendinin gösterilmemiş olması, mahalinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya kapsamında mevcut deliller ışığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği ve tanık M.K.’nın yeniden dinlenmesinin yargılamanın sonucuna etki etmeyeceği anlaşıldığından, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2021 tarihli ve 2020/542 Esas, 2021/549 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden düzeltme nedeni dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.