YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17026
KARAR NO : 2023/3010
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/654 E., 2021/961 K.
SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’a muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesine üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2019 tarihli ve 2019/302 Esas, 2019/530 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 26.01.2013 ve 10.02.2013 tarihli eylemleri nedeniyle 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci
maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.07.2019 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tebdirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile sanık lehine getirilen düzenlemelerin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle mahkemesine iade edilmiştir.
3.Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2021 tarihli ve 2020/654 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında 26.01.2013 ve 10.02.2013 tarihli eylemleri nedeniyle 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu ve yirmiikinci fıkraları, 5 inci maddesinin ikinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 ay 7 gün hapis ve 20,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, aynı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca suça konu kaçak sigaraların müsaderesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; hakkında verilen kararın bozulması isteminden ibarettir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; 26.01.2013 günü kolluk görevlilerince durumundan şüphelenilen sanığa elindeki siyah poşette ne olduğu sorulduğunda kaçak sigara olduğunu beyan ederek 34 paket sigarayı görevlilere teslim ettiği ve sanığın bozma öncesi esas mahkemesinde atılı suçu ikrar ettiği anlaşılmıştır.
2.Birleşen Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/714 Esas, 2017/542 Karar sayılı dosya kapsamına göre de; 10.02.2013 günü kolluk görevlilerince sigara sattığı tespit olunan sanığın tezgahından 169 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.
3.Sanığın ana ve birleşen dosya yönünden hesaplanan gümrüklenmiş değerin iki katı kadar tutarı Devlet Hazinesine hükümden önce 13.10.2021 tarihinde ödediği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Tebliğnamede belirtilen görüş yönünden; 15.04.2020 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulaması olanaklı hale gelmekle birlikte 5607 sayılı Kanun’un 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki ”İkinci fıkra hükmü, mükerrirler hakkında veya suçun bir örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki düzenlemede belirtildiği üzere etkin pişmanlık hükümlerinden istifade şartı olarak failin kaçakçılık suçundan mükerrir olmaması gerektiği cihetle, sanığın tekerrüre esas ilamının 5237 sayılı
Kanun’un 142 nci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet suçu olması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; sanık hakkında hem adlî para cezası hem de hapis cezası verildiği, adlî para cezaları için 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde hiç bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasında davayı takip etmeye yetkili kurum … (…) kabul edilmesine rağmen suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli ve 2020/654 Esas, 2021/961 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin tatbikine ilişkin fıkrasından ”cezanın” ibaresinin kaldırılarak ”hapis cezasının” ibaresinin eklenmesine ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasından ”Gümrük İdaresi” ibaresinin çıkartılarak ”…” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.