YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5890
KARAR NO : 2023/3392
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 02.03.2016 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Osmaniye 4.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.04.2016 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Suça sürüklenen çocuğun temyiz istemi; suçun sübutuna, cezayı hak etmediğine ve somut bir nedene dayanmayan diğer hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; sanığın, 14 yaşındaki mağdure ile mağdurenin rızasıyla değişik zamanlarda hem kendi evlerinde, hem de mağdurenin evinde birçok kez cinsel birliktelik yaşamaları, mağdurenin hastaneye gidip muayene olması sonucunda 7 aylık hamile olduğunun anlaşılması, iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. İhbara konu cinsel istismar nedeniyle iddianame ile dava açılan Osmaniye 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2011/139 Esas- 2012/173 Karar 28.06.2012 karar tarihli ilamına konu dava dosyasında suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasında alınan beyanında; “bazen onların evinde, bazen bizim evimizde evde kimse yokken cinsel ilişkiye giriyorduk” şeklindeki savunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, mağdureye yönelik hürriyetten yoksun kılma eyleminin cinsel istismar eylemi ile sınırlı süreyle kalmadığı anlaşılmakla; Mahkeme’nin kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğname’de bozma yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
2. Suça sürüklenen çocuğun, aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, mağdureye yönelik değişik zamanlarda birden fazla kez gerçekleştirdiği eylemi nedeniyle; hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerine göre arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Mağdurenin anlatımını doğrulayan hamile olduğuna ilişkin 27.04.2010 tarihli Adli Muayene Rapor’u ve suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrarı karşısında, suça sürüklenen çocuğun bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Osmaniye 4.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 26.04.2016 tarihli kararında, suça sürüklenen çocuk tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri konusu husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuğun temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.