YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12521
KARAR NO : 2023/2403
KARAR TARİHİ : 27.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 Tarihli ve 2015/337 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinici fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 Tarihli ve 2015/337 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 01.07.2019 Tarihli ve 2019/6182 Esas, 2019/14110 Karar sayılı kararı ile sanığın kasten yaralamaya teşebbüs eylemini silahtan sayılan sopa ile kardeşi olan mağdura yönelik olarak gerçekleştirmesi karşısında aynı olayda iki nitelikli halin birleşmesi nedeniyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekliliği, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin belirlenemediği olayda sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerekliliği, tekerrüre esas alınan ilama konu suçun uzlaşma kapsamına alındığı ve tekerrür hükümlerinin uygulanması hususunda değerlendirme yapılması gerekliliği nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 Tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinici fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri mahkemenin şüphe üzerine hakkında mahkumiyet kararı verdiğine, mağdurun şikeyetçi olmadığına, zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları ancak aralarında önceye dayalı husmet bulunduğu, olay günü aralarında çıkan kavgada sanığın mağdura sopa ile saldırdığı ancak eylemini etraftan insanların engellemesi nedeniyle tamamlayamayarak teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilmiştir.
2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek dosya içerisine eklenmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin kısmen yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın mahkemenin şüphe üzerine hakkında mahkumiyet kararı verdiğine, mağdurun şikeyetçi olmadığına, zamanaşımı süresinin gerçekleştiğine ilişkin temyiz sebeplerine yönelik:
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, kardeşe karşı silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunun şikayete tabi olmadığı, sanığa yüklenen suçun gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst haddine göre olağan ve olanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmemiş olduğu anlaşılmakla, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Temel Cezanın Belirlenmesi
Mahkemece Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilamına uyulmasına rağmen kasten yaralamaya teşebbüs eylemini silahtan sayılan sopa ile kardeşi olan mağdura karşı işleyen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında sanığın eylemi neticesinde iki nitelikli halin ihlali sebebiyle alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi ve bu suretle bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
3. Haksız Tahrik
Olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespitine çalışılması; bunun mümkün olmaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı uyarınca bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine değerlendirilmesi ve asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğinin Mahkemece Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen bozma ilamında belirtilmesine ve bozma ilamına uyulmasına rağmen haksız tahrik hususunun tartışılmaması suretiyle bozma ilamının gereğinin yerine getirilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan alt sınırdan ceza tayin edilmesi ile (3) numaralı paragrafta açıklanan haksız tahrik hususunun tartışılmaması nedenleriyle Çorum 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2022 Tarihli ve 2021/623 Esas, 2022/52 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.