YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/5773
KARAR NO : 2023/2249
KARAR TARİHİ : 29.03.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/191 E., 2021/545 K.
SUÇ : Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.02.2015 tarihli ve 2013/156 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir.
2. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin,19.02.2015 tarihli ve 2013/156 Esas, 2015/126 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 20.06.2016 tarihli, 2016/799 Esas, 2016/5729 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine karar verilmesi, resmi belgede sahtecilik suçundan ise açılan bir dava bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi, ayrıca kabule göre ise, suça konu senette iki farklı vade tarihi bulunması nedeniyle bono vasfını haiz olmadığı ve özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.
3. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2017 tarihli ve 2016/622 Esas, 2017/264 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
4. Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.03.2017 tarihli ve 2016/622 Esas, 2017/264 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 09.02.2021 tarihli ve 2017/35228 Esas, 2021/1004 Karar sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararının onanmasına, resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararının ise resmi belgede sahtecilik suçundan açılan bir dava bulunmadığı halde yargılamaya devamla beraat hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
5.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2021 tarihli ve 2021/10297 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmış, Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/545 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında özel belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanık hakkında indirim nedenlerinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 207 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ilk işlemin sanık hakkında iddianamenin tanzim edildiği 03.05.2021 tarihi olduğu ve suç tarihi ile iddianame tanzim tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.09.2021 tarihli ve 2021/191 Esas, 2021/545 Karar sayılı kararında sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.03.2023 tarihinde karar verildi.