YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8079
KARAR NO : 2023/3846
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.
2. Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ve tehdit suçundan 5 ay hapis cezasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın resmi nikahlı olan fakat suç tarihi itibariyle ayrı yaşadığı katılanı zorla araca bindirerek araç içerisinde darp ve tehdit ettikten sonra yakalandığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi 5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesine aykırılık oluşturacaktır.
2. Katılanın olay tarihi itibariyle resmi nikahlı eşi olan sanık tarafından tehdit edilmek suretiyle zorla araca bindirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın eyleminin kül halinde eşe karşı cebir ve tehdit kullanılmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, tehditin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi gereğince cezalandırılması yerine sanık hakkında tehdit suçundan da ayrıca karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir (Kapatılan) 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.