YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12968
KARAR NO : 2023/2567
KARAR TARİHİ : 03.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Basit yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/725 Esas, 2016/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine,
2. Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 09.01.2020 tarihli ve 2019/16558 Esas, 2020/424 Karar sayılı kararı ile “tekerrüre esas alınan mahkûmiyete konu tehdit suçunun uzlaşmaya tabi hale gelmesi nedeniyle uzlaştırma işlemi yapılması ve hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının değerlendirilmesi gerektiği” belirtilerek bozulmasına,
3. Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/350 Esas, 2020/420 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mükerrirlere özgü infaz rejimine,
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebebi; eksik incelemeye, sanığın yaşı ve samimi anlatımı gözetilerek lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın birlikte yaşadığı katılan … ile …’nin para istemesi nedeniyle tartıştığı, sanığın …’yi basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde darp ettiği anlaşılmıştır.
2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, adli raporlar, tutanaklar, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.
3. Hukuki süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmının gereklerinin yerine getirildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. İnceleme konusu hükümde Yargıtay bozma ilâmının esas ve karar numarası hatalı gösterilmiş ise de; bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle bozma nedeni yapılmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, suç tarihinde 65 yaşından büyük sanığın adli sicil kaydında 5 ay hapis cezasını içeren mahkûmiyet bulunduğu ve bu mahkûmiyetten dolayı mükerrir olduğu, bu nedenle sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmadığı, mahkemenin bu hususta gösterdiği gerekçesinin yasal ve yerinde olduğu, uygulamada isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.12.2020 tarihli ve 2020/350 Esas, 2020/420 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate
alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
03.05.2023 tarihinde karar verildi.