YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10627
KARAR NO : 2023/3706
KARAR TARİHİ : 13.04.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/756 E., 2015/42 K.
SUÇTAN ZARAR GÖREN : Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu
SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na ve 5809 sayılı
Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet
HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi
TEMYİZ EDENLER : Katılan Gümrük İdaresi vekili, sanık
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Katılan Gümrük idaresi vekilinin temyiz istemi, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu’na (5607
sayılı Kanun) muhalefet hükmünden dolayı sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken alt

sınırdan ceza tayini, verilen cezanın ertelenmemesi gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanığın temyiz istemi, mahkemece delillerin yanlış değerlendirildiği, lehine indirim maddelerinin uygulanmadığı ve resen de gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE
1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5607 sayılı Kanun ve 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu (5809 sayılı Kanun) uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.01.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3.Dosya kapsamına göre kaçak olduğu anlaşılan telefonların müsaderesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Batı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.01.2015 tarihli ve 2014/756 Esas, 2015/42 Karar sayılı kararına yönelik katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun’un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle 13.04.2023 tarihinde karar verildi.