YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6582
KARAR NO : 2023/3474
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.11.2013 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli kararı ile sanık … hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sırasıyla 4 ay hapis cezası ve 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanık … hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sırasıyla 4 ay hapis cezası ve 3 yıl hapis cezası ile

cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, sanık … hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sırasıyla 4 ay hapis cezası ve 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, yaralama suçundan verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanık … hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçlarından sırasıyla 4 ay hapis cezası ve 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine verilmiştir.
3. Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli kararının sanık … müdafii, sanık …, sanık … ve sanık … tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2019/7087 Esas, 2022/7442 Karar sayılı ilamı ile, “…sanıkların yaralama eylemlerinin mağdurun direncini kırmaya dönük ve hürriyeti tahdit suçunun unsuru mahiyetinde olduğu ve eylemlerinin kül halinde 5237 sayılı TCK’nın 109/2, 109/3-b maddelerinde yer alan cebir ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, temadi eden bu süreçte mağdura yönelik olan kasten yaralama eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olması nedeni ile ve ayrı bir suç olarak değerlendirilmeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eylemin vasıf yönünden bölünerek ayrı ayrı hükümler kurulması suretiyle CMK.nın 225/1 maddesine aykırı davranılması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma kararı sonrası Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli kararı ile sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasının 4 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasının 4 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasının 4 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına, yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına, sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezasının 4 yıl 4 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve yaralama suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanıklar …, … ve …’un temyiz isteği, suçsuz olduklarına ve suçu işlemediklerine ilişkindir.
2. Sanık …’un temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılanın sanıklardan … ve …’e ait işyerinde çalıştığı, maaşını alamadığı için işten ayrıldığı ve alacağını istemesi nedeni ile sanıkların bu duruma kızıp mağduru kaçırıp dövmeye karar verdikleri ve konuşmak amacıyla sanıkların çağırdığı parka giden mağduru, zor kullanarak araca bindirip zeytinliğe götürdükleri ve burada araçtan indirdikten sonra da darp ettikleri, bu suretle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Olayın intikal şekli ve zamanına, katılanın aşamalardaki birbiri ile uyumlu beyanlarına, mağdurun beyanlarını doğrular nitelikteki doktor raporuna, sanıkların aşamalardaki birbiri ile çelişkili savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların katılanı konuşmak bahanesiyle bir parka çağırıp, orada zorla araca bindirdikten sonra daha ıssız bir yer olan zeytinliğe götürdükten sonra darp ettikleri, katılanın bir fırsatını bulup sanıkların elinden kurtulduğu anlaşılmakla, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanıklar …, … ve …’un suçsuz olduklarına ve suçu işlemediklerine, sanık …’un suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz nedenlerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2022/491 Esas, 2022/618 Karar sayılı kararında sanıklar …, … … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar …, … … ve …’un temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.