YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10580
KARAR NO : 2023/1746
KARAR TARİHİ : 06.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 Tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/818 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca
6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
2. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.11.2015 Tarihli ve 2015/256 Esas, 2015/818 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 27.05.2019 Tarihli ve 2019/3553 Esas, 2019/11512 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemi nedeniyle katılanın hem kemik kırığı hem de yüzde sabit iz oluşacak şekilde yaralandığı olayda en ağır cezayı öngören 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) ve son bentleri uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi, nedeniyle bozulmasına karar verilmiş ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtilmiş.
3. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 Tarihli ve 2019/426 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
4. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2019 Tarihli ve 2019/426 Esas, 2019/623 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 16.03.2021 Tarihli ve 2021/5357 Esas, 2021/4158 Karar sayılı kararıyla aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sonrasında sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi ve hesap hatası yapılması sonucu eksik ceza tayin edilmesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiş ve 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği belirtilmiş.
5. Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 Tarihli ve 2021/370 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması suretiyle neticeden 6 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir
II. GEREKÇE
Sanık müdafiinin 27.05.2021 tarihli vekillikten çekilme dilekçesinin sanığa tebliğ edilmediği anlaşılmış, bu hususu mahallinde giderilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkemece sanığa bozmada belirtilen ve aleyhine sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtları sunma olanağı tanınmasının zorunlu olduğu dikkate alınmadan 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin
ikinci fıkrasına aykırı davranılarak sanığın bozma ilamına karşı savunması alınmadan yargılamaya devam edilerek, yazılı şekilde karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması, hukuka kesin aykırılık hâli olarak saptanmıştır.
V. KARAR
Başkaca yönleri incelenmeyen Uşak 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 Tarihli ve 2021/370 Esas, 2021/409 Karar sayılı kararına yönelik katılanın ve sanık müdafiinin temyiz istekleri, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.04.2023 tarihinde karar verildi.