YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/848
KARAR NO : 2023/2998
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ : Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2012 tarihli ve 2010/242 Esas, 2012/245 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir.
2. Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2012 tarihli ve 2010/242 Esas, 2012/245 Karar sayılı kararının katılan Türk Telekom A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 01.06.2016 tarihli ve 2015/8682 Esas, 2016/7012 Karar sayılı ilamıyla, “..Sanığın baştan itibaren suça konu modem bedelini ödeme niyeti olmaksızın, normal bir müşteri gibi davranıp, kendisini Trabzon Adliyesi’nde çalışan memur olarak tanıtıp, katılan … …’in kendisine inanmasını sağladıktan sonra, suça konu kablosuz modemi aldığı ve daha sonra da bu modemi başka bir bilgisayarcıya sattığının anlaşılması karşısında sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi..”
nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/57 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.
4. Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.01.2019 tarihli ve 2018/57 Esas, 2019/20 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/15826 Esas, 2021/7919 Karar sayılı ilamıyla, “..Sanığın katılan …’in çalıştığı Türk Telekom Müşteri Hizmetleri Müdürlüğü’ne gidip adliyede memur olarak çalıştığını söyleyip güven sağladıktan sonra, bedelini sonra ödeyeceğini söyleyerek katılan Türk Telekom’a ait suça konu kablosuz modemi alarak haksız menfaat temin ettiği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın abonelik sözleşmesini gerçek kimlik bilgileri ile yaptığı, katılan …’e söylediği iddia edilen sözlerin hile boyutuna ulaşmayan basit yalan niteliğinde olduğu, sanık ile katılan Türk Telekom A.Ş. arasındaki anlaşmazlığın hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu anlaşılmakla; sanığın yasal unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçtan beraati yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi..”
nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/559 Esas, 2022/378 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek ve aynı Kanun’un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddeleri gereğince “şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu” tarih ile “uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği” tarihe kadar zamanaşımı süresinin durduğu gözetilerek ve suç tarihinin “Şubat- 2010” olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Suç tarihinden, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu halde, yargılamaya devamla beraat hükmü kurulmasının yasaya aykırı olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Trabzon 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.09.2022 tarihli ve 2021/559 Esas, 2022/378 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.