YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/4584
KARAR NO : 2023/3329
KARAR TARİHİ : 16.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.07.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
3. Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile “… temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine yapılan yargılama sonucuna göre; Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; somut bir nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; Gaziantep Açık Ceza İnfaz Kurumun’da hükümlü olarak bulunan sanığın kurumdan özel izinli olarak ayrıldığı, 18.07.2015 günü dönmesi gerekirken kuruma dönmediği ve hükümlünün kaçması suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Tüm dava dosyası kapsamına göre olay tutanakları ile firar fiş birlikte değerlendirildiğinde suçun unsurlarının oluştuğuna sanığın hükümlünün kaçması suçunu işlediğine ilişkin Mahkeme kabulünde her hangi bir usul ve yasaya aykırılık olmadığı, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz istemleri yönünden kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
3. Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
a. Sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilirken, hüküm fıkrasında temel cezaya atıf yapan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında sayılı Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası gösterilmeyerek, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına davranılması,
b. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ”20.07.2015” yerine “18.07.2015” olarak gösterilmesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3/a,b) numaralı bentlerde açıklanan nedenle Gaziantep 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında hükmün birinci fıkrasında yer alan “…eylemine uyan…” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’ un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle” ibaresinin eklenmesi ve gerekçeli karar başlığından suç tarihinin çıkartılarak yerine ” 20.07.2015″ yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.