YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10753
KARAR NO : 2023/4115
KARAR TARİHİ : 09.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2019/279 E., 2020/400 K.
SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

… Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 06.03.2020 tarihli ve 2019/279 Esas, 2020/400 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, … 2. Çocuk Mahkemesinin, 15.11.2018 tarihli ve 2018/520 Esas, 2018/725 Karar sayılı kararı ile “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak” suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza
Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanun’un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 inci, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kurulan 3.000,00 TL adli para cezası ile mahkûmiyetine ilişkin hükmünün, Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak, 5237 sayılı Kanun’un 192 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği,

Suç tarihi olan 20.12.2013 tarihi itibariyle yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrasında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin ceza miktarının “bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği, daha sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikle ceza miktarının artırılarak “iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası” olarak düzenlendiği ve Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihinin ise 06.03.2020 tarihi olduğu gözetildiğinde, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde yer verilen “İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, İlk Derece Mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın karar tarihinde yürürlükte olan Kanun hükmü dikkate alınarak değerlendirilmesi gerektiği, bu kapsamda incelemeye konu kararın temyize tabi olduğu anlaşılmış ise de;
Bölge Adliye Mahkemesinin, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan, dosyayı ve dosyayla birlikte sunulmuş olan delilleri inceledikten sonra “(Ek:17/10/2019-7188/27 md.)100 Başka bir araştırmaya ihtiyaç duyulmadan cezayı kaldıran veya cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsî sebeplere ya da şahsî cezasızlık sebeplerine bağlı olarak daha az ceza verilmesini veya ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesini gerektiren hâllerde, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine” Karar vereceğine ilişkin hükmü kapsamında inceleme yaptığı, dolayısıyla Bölge Adliye Mahkemesince 06.03.2020 tarihinde verilen “ceza verilmesine yer olmadığına” ilişkin kararın, “düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi” kararı niteliğinde olduğu, anlaşılmıştır.

… Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 02.02.2022 tarihli ve 2020/1538 Esas, 2022/51 Karar sayılı kararına yönelik temyizin niteliği karşısında;

28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca … 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise … Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2023 tarihinde karar verildi.