YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/23
KARAR NO : 2023/2047
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Tekirdağ Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.02.2013 tarihli ve 2013/478 Esas numaralı iddianame ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan dava açılmıştır.
2. Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/276 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 102 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi
Kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mahkemece “… AVM ‘de bulunan **** İletişim Mağazasında satış sorumlusu olarak çalışan katılanın saat: 22.00 sularında iş yerinden çıkarak yaya olarak evine gitmekte iken sanığın kendisini takip ettiğini anlayınca yolun karşı tarafına geçtiği, ardından sanığın da karşı tarafa geçtiği, 5 metre kadar yaklaştığında önce “offff” şeklinde ses çıkarmak suretiyle katılanı taciz eden sanığın saat: 22.30 sularında katılanın evinin bulunduğu apartmanın kapısını açarken önce sol bacak diz kısmının arkasından kalçasına doğru okşar şekilde eliyle dokunduğu, ardından katılanın omuzlarından tutarak kendisine doğru çevirerek kaçmasını da engelleyecek şekilde dudaklarından öpmeye çalıştığı, katılanın sanığı ittirip kurtulmaya çalıştığı, ancak sanığın bir eliyle ayaklarından diğer eliyle ise sırtından tutarak katılanı yere yatırdığı, elleri ile katılanın kalçalarını sıktığı, taytını çıkarmaya çalıştığı sırada katılanın “anne” diye bağırması üzerine sanığın katılanın üzerinden kalkarak olay yerinden kaçtığı, sesleri duyan katılanın annesinin de kızının yanına geldiği ve birlikte evlerine çıktıkları, daha sonra durumu polis merkezine bildirerek şikayetçi olduğu, bu olaydan yaklaşık 1 hafta sonra 07/02/2013 günü sanığın önce … ***** isimli bayana daha sonra da … ***** isimli bayana yönelik yolda yürüdükleri sırada sıkıştırıp kalçalarını ve bacaklarını okşamak suretiyle cinsel istismar eyleminde bulunduktan sonra aynı akşam saat:22.50 sularında görevlilerce yakalandığı, katılanın daha önce vermiş olduğu eşgal bilgileri ile örtüşmesi nedeniyle katılanın polis merkezine davet edildiği, yaptırılan teşhis işleminde katılanın sanığı kesin olarak teşhis ettiği, hazırlık aşamasında katılan hakkında psikiyatri uzmanı tarafından düzenlenen rapora göre sanığın eylemi sonucu beden ve ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği yargılama sırasında Mahkememizce katılanın İstanbul Adli Tıp Kurumuna sevki sonucu yapılan muayenesi neticesinde 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre katılanın mağduru bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının etkilendiği ancak bu etkilenmenin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olmadığının bildirildiği dosyada mevcut tüm delillerin birlikte değerlendirilmesinden anlaşılmakla; her ne kadar sanık üzerine atılı bulunan suçlamaları kabul etmemiş ise de; katılanın sanığı gerek hazırlık aşamasında gerekse yargılama sırasında duruşmada net bir şekilde teşhis ettiğinden ve sanığa iftirada bulunmasını gerektirici bir sebebin de olmayışı göz önüne alındığında suçtan kurtulmaya yönelik sanık savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın katılana yönelik cinsel saldırı suçunun tüm unsurları ile sübuta erdiği sonuç ve vicdani kanaatine varılmakla sanığın mahkumiyetine, suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği yer ve zaman, sanığın ısrarlı bir şekilde katılanı takip etmesindeki suç kastının yoğunluğu ve suç konusunun önem ve değeri göz önüne alınarak sanık hakkında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşılarak aşağıdaki şekilde karar vermek gerekmiştir.” şeklindeki gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
2. Dosya kapsamında bulunan deliller;
Sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, ekonomik ve sosyal durum araştırması, sanık savunmaları, katılan mağdureler beyanları, tanık anlatımları, teşhis tutanağı, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu tarafından katılan mağdure hakkında düzenlenen 16.04.2014 tarih ve 1703 karar sayılı rapor ve polis tutanaklarına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.11.2014 tarihli ve 2013/36 Esas, 2014/276 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.