Yargıtay Kararı 11. Ceza Dairesi 2019/8443 E. 2023/496 K. 08.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/8443
KARAR NO : 2023/496
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/1558 E., 2015/388 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
İstanbul Anadolu(Kapatılan) 76. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2015 tarihli ve 2014/1558 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 12.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyizi, suça konu pasaportun aldatıcılık niteliğinin bulunmadığına, sanığın suç kastının ve suçun unsurlarının bulunmadığına ve re’sen gözetilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın, Avusturya, Viyana’dan, Pegasus Havayollarına ait PC 992 sefer sayılı uçak ile İstanbul Sabiha Gökçen Havalimanına INAD yolcu (gitmek istediği ülke tarafından girişine izin verilmeyen yolcu) olarak geri gönderildiği, Avusturya makamlarınca sanığın kendi adına tanzim edilmiş olan yeşil pasaportuna sahte olduğu gerekçesi ile el konulduğu ve İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 05/11/2014 gün ve BLG-2014/13788 sayılı uzmanlık raporu ile sanığın Pegasus Havayollarına ait PC995 sefer sayılı Viyana uçuşuna ait uçak bileti üzerinde görülen 03.11.2014 tarihli T.C. Sabiha Gökçen Havalimanı Hudut Kapısına ait gibi görünen 14 numaralı çıkış mühür izinin sahte olduğu, sahte pasaportun ise Avusturya makamlarınca sanığın elinden alınmış olması dolayısıyla pasaport üzerinde sahtecilik yönünden ekspertiz raporunun aldırılamadığı anlaşılmıştır.
2. Sanık, atılı suçu ikrar etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdirinin mahkemeye ait olduğu göz önüne alınarak, suça konu Avusturya makamlarınca el konulan pasaport ve adli emanetin 2014/16174 sırasında kayıtlı Pegasus Havayollarına ait PC995 sefer sayılı Viyana uçuşuna ait uçak biletinin duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazıldıktan sonra aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının tespit edilmesi ve denetime olanak sağlayacak şekilde belge asıllarının dosya içinde bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

2. Adli emanetin 2014/16174 sırasında kayıtlı uçak bileti hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi,
Kabule göre;
1. 5237 sayılı Kanun’un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2. 5237 sayılı Kanun’un 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre kısa süreli hapis cezasının bir yıl veya daha az süreli hapis cezası olduğunun belirtilmesi ve sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 1 yıl 8 ay hapis cezası olması karşısında, kısa süreli olmayan hapis cezasının, aynı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu(Kapatılan) 76. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2015 tarihli ve 2014/1558 Esas, 2015/388 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aynı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE, 08.02.2023 tarihinde karar verildi.