YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1873
KARAR NO : 2023/3383
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi

Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2016 tarihli ve 2015/221 Esas, 2016/177 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1- Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin,19.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan, 5271 sayılı kanunun 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2016 tarihli ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin süresinde yapılmaması nedeniyle reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii, beraat eden sanık lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğini belirterek, yüzüne karşı verilen hükmü 18.07.2016 tarihinde temyiz etmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin kararı ise bir gerekçe bildirmeden temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE
Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen hükme karşı kanunî süre geçtikten sonra 18.07.2016 tarihinde 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinde öngörülen 1 haftalık süreden sonra temyiz isteğinde bulunulduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kangal Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07. 2016 tarihli ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.