YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1549
KARAR NO : 2023/1345
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılan sanık müdafinin temyiz isteminin kurulan bütün hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.. Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2015 tarihli ve 2015/175 numaralı iddianamesiyle katılan sanık …’un kullanmış olduğu 31 S 2575 plakalı servis minibüsünün sanık …’ın kullanmış olduğu 31 S 2570 plakalı servis minibüsüne çarpmak suretiyle kazaya yol açtığı ve daha sonra sanıklar …, …, … ve … ile aralarında kasten yaralama eylemlerinin gerçekleştiğinden bahisle kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 151/1, 152/1-a ve 53. maddelerinden kamu davası açılmıştır.
2. . Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli ve 2015/231 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararıyla katılan sanık … hakkında sanıklar Hanefi Yıldız, …, …’a yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223/2-b maddeleri uyarınca beraatine, sanıklar … ve . hakkında katılan sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun’un 223/2-b maddesi gereğince beraatine, katılan sanık … hakkında mala zarar verme suçundan aynı Kanun’un 223/2-c maddesi gereğince beraatine, sanıklar … ve … hakkında katılan sanık …’a yönelik aynı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan sanık … müdafinin temyiz istemi 21.03.2016 tarihli dilekçesinde özetle, mahkeme kararını temyiz ettiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
1.Olay tarihi olan 20.03.2015’te saat 08.00 sıralarında katılan sanık …’un kullandığı . plakalı servis minibüsünün, sanık …’ın kullandığı. plakalı servis minibüsüne çarparak kaza yaptığı, katılan sanık …’ın, ters yönden geldiği için kaza yaptığını, kaza sonrasında sanıklardan …’ın yanında diğer sanıklar …, … ve … ile yanına gelip, sanıklar . ve …’ın kendisini darp ettiklerini savunduğu, sanık …’nin, katılan sanık …’ın park halindeki minibüse çarptığını, minibüsün sanık … adına kayıtlı olduğunu, ancak kendisinin de minibüse ortak olduğunu bildirdiği sanık …’ın . plakalı araca ortak olduğu için kazayı öğrenip, olay yerinde geldiğini ve kimseye vurmadığını beyan ettiği, sanık …’in minibüsün içinde otururken katılan sanık …’ın yönetimindeki minibüsün kendi minibüslerine vurduğunu söylediği, sanık …’un ise kazadan sonra olay yerine geldiğini savunduğu, mahkemece katılan sanık ve sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verildiği tespit edilmiştir.
2. 20.03.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağı dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler ile Katılan Sanık … Hakkında Mala Zarar Verme ile Sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Katılan sanık …’un 13.07.2015 tarihli oturumda sanıklar … ve … hakkında şikâyetçi olmadığını beyan etmesi sebebiyle bu sanıklar bakımından katılan sıfatının

kazanılamayacağı, bu itibarla vekilin de sanıklar … ve … hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
2. Katılan sanık … müdafinin katılan sanık hakkında mala zarar verme ile sanık …’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükümlerini temyiz etmekte hukukî yararı bulunmadığı gibi, hükümlerin gerekçesine yönelik bir temyiz itirazı da olmadığı anlaşılmıştır.
B. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden
1.Her ne kadar katılan sanık … sanıklar … ve …’ın kendisini yaraladığını iddia etmiş ise de, tüm aşamalarda sanıklar … ve Yusuf”un suçlamayı inkâr ettikleri ve katılan sanığın iddiasını doğrulayan her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil olmaması sebebiyle sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
A. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler ile Katılan Sanık … Hakkında Mala Zarar Verme ile Sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde A bendinde açıklanan nedenlerle .Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/231 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararına yönelik katılan sanık müdafiinin temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, REDDİNE,
B. Sanıklar … ve … Hakkında Katılan Sanık …’a Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden
Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle .Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli ve 2015/231 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararında katılan sanık müdafiince sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, ONANMASINA, 20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.