YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11367
KARAR NO : 2023/2369
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/313 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.10.2015 tarihli ve 2015/313 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (birleşen) 3. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli ve 2019/2105 Esas, 2019/9834 Karar sayılı kararı ile katılanın yüzünde meydana gelen yaralanmasının sabit ize neden olup olmadığı hususunda Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerektiği ve hak yoksunluklarına ilişkin kanun maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerekçeleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, aynı hükmün son cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığın sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının dikkate alınması sureti ile cezanın 1 yıl 6 ay olarak infazına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; sübuta, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık ile mağdurun arkadaşlar oldukları, olay günü yanlarında arkadaşları tanık O.D.’de olduğu halde alkol aldıkları, sanığın telefonunun şarjının bitmesi üzerine sanığın evine geçtikleri, burada alkol aldıkları sırada sanığın, mağdurun boğazına bıçak dayadığı ve aralarında yaşanan mücadele sırasında mağdurun çenesinin sol alt kısmında yaklaşık 2 cm uzunluğunda çene içine kadar giren derinliği olan kesi meydana gelecek şekilde yaralandığı, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 05.02.2021 tarihli rapora göre mağdurda meydana gelen yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğu anlaşılmıştır.

2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine ve içeriğine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın sübuta, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehine olan hükümlerin uygulanmadığına yönelen temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve
bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdur ve tanık O.D.’nin aşamalardaki istikrarlı beyanları ve mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli muayene raporlarının içeriği ile saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mağdur ve tanık O.D.’nin beyanlarından mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığının anlaşıldığı, takdiri indirimin “…cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri” şeklindeki gerekçe ile Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında cezanın bireysel caydırıcılığı fonksiyonu dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî gerekçe ile uygulanmasına karar verildiği, sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 4 yıl 2 ay hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden, hükümde bu yönlerden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Beykoz 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2021 tarihli ve 2019/404 Esas, 2021/450 sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.