YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/12347
KARAR NO : 2023/3365
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : 6136 Sayılı Kanun’a Aykırılık
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.11.2018 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan dava açılmıştır.
2.Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 21.11.2019 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan 6136 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 10.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi’nin 22.09.2020 tarihli kararıyla, ilk derece mahkemesince verilen hükmün 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrasının çıkartılarak, sanığın 4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığı suç işleme kastı olmadığına, delil yetersizliğine, üzerine atılı suçu işlemediğine, maddi ihtiyacından dolayı silah sattığına ancak ticaret yapmadığına o nedenle beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, temyiz dışı sanıklar … ve …’in silah ticareti yaptıkları yönünde bilgi edinilmesi üzerine, yapılan teknik takip ve iletişimin dinlenilmesi ile kayda alınması çalışmalarında, sanıkların, sanık … ile de irtibatta olduklarının tespiti ile sanık … tarafından tanık M.E.Ç ve tanık M.P.’ye silah satıldığı iddiasına ilişkindir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında yer alan, 15.05.2018 tarihli tutanak, 04.09.2018 tarihli Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliği’nin Arama Kararı, 05.11.2018 tarihli Uzmanlık Raporu, tanıkların beyanı ile sanığın ikrara yönelik savunması ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, tanık M.E.Ç ile silah satımı konusunda anlaştıkları, 15.05.2018 günü buluştukları, tanığın, sanıktan aldığı silahla yol kontrol uygulamasında yakalandığı, 18.04.2018 tarihinde ise, sanığın, tanık M.P.’ye sattığı silahı geri satın alacakken, tanığın evinde suça konu silahın ele geçirildiği yine sanık …’un evinde yapılan aramada 1 adet ruhsatsız tabancanın ele geçirildiği anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin, sanığın suç işleme kastı olmadığına ve atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz itirazları reddedilmiş; sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.09.2020 tarihli kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.