YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14722
KARAR NO : 2023/3486
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Afyonkarahisar Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11.06.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama ve hırsızlık suçlarından kamu davası açılmıştır.
2. Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; suçun sübut bulduğuna, suça konu işlemin sanığın şirketi devretmesinden önce yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanık …’in, … Organizasyon Danışmanlık firmasının yetkilisi olduğu, cep telefonundan aranan müştekiye, yaşam destek hattından arandığı, hayat sigortasının süresinin dolduğu, sigortayı iptal ettirmek istiyorsa 299 TL ödeme yapması gerektiği, hemen ödemezse banka aracılığı ile 1.000,00 – 1.500,00 TL ödemek zorunda kalacağı ve ödemenin kredi kartından çekilebileceği söylenerek kredi kartı bilgilerinin öğrenildiği ve akabinde bu bilgiler ile kartından rızası olmaksızın 299,00 TL çekim yapıldığı iddiasına ilişkindir.
2. Müştekiye ait Garanti Bankası 5342 **** **** 7019 numaralı kredi kartından olay tarihinde … Danışmanlık isimli firmadan 299,00 TL harcama yapıldığı, hesap hareketleri dökümü ile tespit edilmiştir.
3. Sanık … savunmasında “… Danışmanlık isimli iş yerini kurduğunu, Türkiye genelinde çok sayıda alt bayileri olduğunu, müştekiyi arayanın alt bayisi olduğunu, kendi şirketinin tahsilat ve kargo birimi olarak çalıştığını, müşterilerin check-up, asistanlık hizmeti gibi ürünleri almak istediklerinde kredi kartı bilgilerini verdiklerini ve rızaları ile 3D güvenlik sistemiyle tahsilatın gerçekleştiğini” beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan hüküm; olay tarihinde sanığın alt bayisi olan çağrı merkezince müştekinin arandığı, arayan şahsın müştekiye yaşam destek hattından arandığı, hayat sigortasının süresinin dolduğu, sigortayı iptal ettirmek istiyorsa 299,00 TL ödemesi yapması gerektiği, hemen ödemezse banka aracılığı ile 1.000,00 – 1.500,00 TL ödemek zorunda kalacağı ve ödemenin kredi kartından çekilebileceğini söylemeleri üzerine inanarak kredi kartı bilgilerini verdiği, akabinde bu bilgiler ile kartından rızası olmaksızın 299,00 TL çekim yapıldığı dosya içerisinde bulunan Garanti Bankası A.Ş’nin cevabi yazısından işlemin mail order yöntemi ile yapıldığının belirtildiği anlaşılmakla; sanığın, suç tarihinde mağdurun iradesini fesada uğratıp elde ettiği kredi kartı bilgilerini kullanarak rızası dışında para tahsilatı suretiyle atılı 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunu işlediği anlaşılmakla; sanığın, mağdurun zararını giderip gidermediği araştırılarak sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma alanı olup olmadığı da değerlendirilerek sanığın 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Sanık hakkında verilen beraat kararında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı olarak uygulama maddesinin gösterilmemesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Afyonkarahisar 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.