YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15333
KARAR NO : 2023/1494
KARAR TARİHİ : 14.03.2023
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2017/348 E., 2018/682 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2013 tarihli ve 2011/1038 Esas, 2013/430 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 31.05.2017 tarihli ve 2017/5290 Esas, 2017/12569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın temyiz başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığa yüklenen suç nedeniyle uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.
4. Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2018 tarihli ve 2017/348 Esas, 2018/682 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; yüklenen suçu işlemediğine, eksik araştırma ile karar verildiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Katılanın, olay tarihinde Gaziosmanpaşa Ziraat Bankası Şubesi’nden 790,00 TL tutarında emekli maaşını çektiği, cadde üzerinde yürüdüğü sırada açık kimliği tespit edilemeyen bir şahsın katılana bir mendil göstererek “şu mendilin içindeki parayı buldum, kimseye söyleme, gel bu parayı bölüşelim” dediği, katılanın bu kişiyle birlikte ara sokağa girdikleri, bu sırada yanlarına sanığın gelerek “benim paramı almışsınız ben sizden davacıyım” dediği, korkan katılanın “bende sana ait para yok” diyerek cebinde bulunan bankadan çektiği parasını gösterdiği, sanığın katılanın elinden 790,00 TL parayı alarak oradan uzaklaştığı, diğer şahsın sanığa “sen burada otur ben onu ikna edip geleyim” diyerek sanığın peşinden gittiği, sanık ve diğer şahsın gelmelerini onbeş dakika bekleyen katılanın mendili açtığında içinde gazete kağıtları olduğunu gördüğü, böylece sanığın kimliği tespit edilemeyen diğer şüpheli ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde katılana karşı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu anlaşılmıştır.
2. Sanık suçlamayı kabul etmemiş, katılanı tanımadığını, kendisine komplo kurulduğunu, olayın meydana geldiği yerdeki kamera kayıtlarının incelenmesi gerektiğini savunmuştur.
3. Katılan, sanığı tanımadığını, komplo kurması için bir neden olmadığını, sanığı kesin olarak teşhis ettiğini beyan etmiştir.
4. Olayın meydana geldiği yerde kamera bulunmadığına ilişkin kolluk tutanağı dosya arasındadır.
5. Katılanın, sanığı fotoğraftan ve duruşmada canlı olarak teşhis ettiği anlaşılmıştır.
6. Sanık tarafından, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır.
7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı UYAP üzerinden dosya arasına alınmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
1. Katılanın beyanı, sanığın oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen savunması ve toplanan delillerden; olayın başlangıç, gelişme ve sonuçlanış şekline göre sanığın başından beri kurguladığı hileli davranışlarla katılanı aldatıp parasını almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.09.2018 tarihli ve 2017/348 Esas, 2018/682 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.03.2023 tarihinde karar verildi.