YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/18487
KARAR NO : 2023/3515
KARAR TARİHİ : 22.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 16.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararı ile sanığın hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan 5 ay hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına, sanığın soyut iddialar ile mahkûmiyetine karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın suç tarihinde şikayetçinin oturduğu evin kapı kilidini değiştirdiği iddiasına ilişkindir.
2. Müşteki, kilidin değişmiş olduğunu görünce sanığı aradığında sanığın “kilidi ben değiştirdim, git kime söylersen söyle” dediğini beyan etmiştir.
3. Tanık M.Ş.Ş. şikayetçinin beyanlarını doğrulamıştır.
4. Suça konu taşınmaz için yapılan kira sözleşmesinde sanığın şikayetçiye kefil olduğu görülmüştür.
5. Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamıştır.
6. Sanık suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanık hakkında kurulan hükümde, iddianame anlatımı, 13.08.2015 tarihli kira sözleşmesi, sanık savunması, şikayetçi ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, olay öncesinde şikayetçinin sanığa ait markette çalıştığı, bu dönemde şikayetçinin kiraladığı suça konu taşınmaz için sanığın şikayetçiye kefil olduğu, şikayetçinin işten çıkarılmasından sonra sanığın şikayetçiye kefil olmaktan vazgeçtiği, şikayetçiden kira sözleşmesini veya ev sahibini getirmesini istediği, şikayetçinin sanığın isteğini yerine getirmediği, olay günü şikayetçi evinin kapısını açamayınca sanığı aradığında sanığın kendisinin kilidi değiştirdiğini beyan ettiği, şikayetçinin oturduğu dairenin yönetici tanık M.Ş.Ş.’in katılanın beyanlarını doğruladığı anlaşıldığından sanık müdafiinin soyut iddialar ile sanığın mahkûmiyetine karar verildiğine yönelik temyiz isteği yerinde görülmemiştir. Sanık müdafiinin sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz isteği mahkemece sanığın sabıka kaydı, suç işleme konusundaki eğilimleri, suç işlemekten çekineceği ve pişmanlık gösterdiği yönünde mahkemeye kanaat gelmemesi nedenleriyle cezasının başka bir tedbire çevrilmesine, ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2016 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.05.2023 tarihinde karar verildi.