Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/8975 E. 2023/1339 K. 20.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8975
KARAR NO : 2023/1339
KARAR TARİHİ : 20.03.2023

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1…. Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2015 tarihli ve 2015/1623 numaralı iddianamesiyle sanıkların şikâyetçinin evine camını kırmak suretiyle girerek cep telefonunu aldıklarından bahisle hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 35, 116/1, 119/1-c, 151/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.
2…. 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/193 Esas, 2015/892 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında şikâyetçiye karşı hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/2-e maddesi gereğince beraatlerine, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan ise 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 119/1-c, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık … 15.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, atılı suçu işlemediğinden kararın bozulmasını talep etmiştir.
2. Sanık … 29.12.2015 tarihli temyiz dilekçesinde, hakkında verilen ceza ile ilgili olarak dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesini talep etmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihi olan 23.11.2014’te gündüz vakti sayılan saat 09.30 sıralarında sanıklar … ve …’nin şikâyetçinin evinde yakalandıkları, aşamalarda evin camlarının kırık olduğu için bira içmek amacıyla girdiklerini savundukları, bu sebeple mahkemece sanıkların hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından beraat ettirilip, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûm edildiği tespit edilmiştir.
2. 23.11.2014 tarihli Tutanak dosya içerisine alınmıştır.
IV. GEREKÇE
1. 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
2. Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 119/1-c maddesi uyarınca bir kat artırım yapılması sırasında 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini sonraki uygulamalar nedeniyle sonuç cezanın doğru hesaplandığı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.
3. Sanık …’nin şikâyetçinin rızası hilafına evine girmiş hâlde polis ekiplerince yakalanmış olduğunun anlaşılması ve her ne kadar evin harabe olduğunu iddia etmesine karşın, şikâyetçinin evinin içinde yaşamına devam ettiğinin anlaşılması sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırı bulunmamıştır.
4.Sanık …’ın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan … Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08.12.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.
V. KARAR
A.Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Bakımından
Gerekçe bölümünde 1, 2 ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/193 Esas, 2015/892 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, ONANMASINA,
B. Sanık … Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Bakımından
Gerekçe bölümünde 4. bentte açıklanan nedenle … 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/193 Esas, 2015/892 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.03.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.