YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8273
KARAR NO : 2023/1132
KARAR TARİHİ : 09.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarih ve 2015/27256 Esas sayılı iddianamesiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1, 119/1.c, 142/2.h, 151/1, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. … 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/1104 Esas 2016/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında , 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 58. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası, 116/1, 119/1-c ve 58. maddeleri uyarınca 18 ay hapis , yine aynı Kanun’un, 151/1, 58. maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istemi, sübuta ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
1.Sanığın olay günü, açık kimliği tespit edilemeyen bir erkek ve bir kadınla birlikte katılana ait dairenin de bulunduğu apartmana girerek bütün kapı zillerine basıp boş olanları tespit ettikten sonra binanın yangın merdivenindeki kapıyı ve yangın çıkış koridorundan eve açılan ahşap kapıyı kırarak katılana ait ikamete girdikleri ve 6000 TL değerinde altın ziynet eşyasını çaldıkları belirlenmiştir.
2. Katılanın istikrarlı beyanı ve tanık beyanları dosyada bulunmaktadır.
3. Sanığın savunmasında atılı suçlamayı inkâr ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken birden fazla hüküm içeren tekerrüre esas alınan ilamda, en ağır cezaya ilişkin hükmün tekerrüre esas alınması gerektiğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
… 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2016 tarihli ve 2015/1104 Esas, 2016/410 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.