Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/15660 E. 2023/3668 K. 24.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15660
KARAR NO : 2023/3668
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ;
1. Sanık hakkında, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.11.2015 tarihli iddianamesi ile hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 7 ay 15 gün hapis cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile “…Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı uyarınca, temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu

konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına…” karar verilmiştir.
4. Bu bozma ilamından sonra, Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesi, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanmamasına ve 01.09.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 7 ay 15 gün hapis cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık suç işleme kastı ile hareket etmediğini, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğini ve cezanın teşdiden verilmesi gerekçesinin bulunmadığını belirterek temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR:
1. Antalya Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanık, 30.10.2015 akşamı 4 günlük özel izne gönderilmiş, 03.11.2015 günü dönmesi gerekirken cezaevine gelip teslim olmamış, 48 saat sonra 05.11.2015 günü cezaevi idaresi tarafından firar zabtı tutulmuştur.
2. Sanık savunmasında alkol bağımlısı olduğu için izinden dönmediğini, sonra yakalanarak cezaevine konulduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanığın, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve teşdit sebeplerinin bulunmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.
Olay ve olgular bölümünde belirtilen deliller ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak; uygulama maddesinin 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 inci maddesinin birinci fıkrası olduğunun belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına aykırı davranılması,” hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun 1412 sayılı Kanun’un 322 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.09.2021 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında 1. Bentteki “Eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 inci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile” yazılmak sureti ile hükmün, Tebliğnameye kısnmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.