YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11431
KARAR NO : 2023/2472
KARAR TARİHİ : 02.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/397 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararı ile , sanık hakkında kasten yaralama suçundan beraatına karar verilmiştir.
2. Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2015/397 Esas, 2016/355 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı (aleyhe) tarafından temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (birleşen) 15.09.2020 tarihli ve 2020/3983 Esas, 2020/10650 Karar sayılı kararı ile, sanığın suçunun sübuta erdiği ve mağdurun yaralanması ile Adli Tıp Kurumu İhtisas Dairesinden rapor alınması gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 9 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın ertelenerek 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, suçun işlenmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Kız meselesi nedeni ile mağdurla konuşmak isteyen sanığın mağdurun çağırması üzerine kapısına gelerek aralarında çıkan tartışmada ele geçmeyen silahtan sayılan muşta ile mağduru yaraladığı anlaşılmakla, sanığın kasten yaralama suçunu işlediği ve buna göre uygulama yapıldığı belirlenmiştir.
2. Sanığın aşamalardaki savunması, mağdur beyanı, tanık beyanı, olay yeri inceleme raporu, kollukça düzenlenen diğer tutanaklar, sanığa ait güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.
3. … Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 13.01.2021 tarihli; “Şahısta tarif edilen çoklu yaralanmanın;
1-Şahsın yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLMADIĞI,
2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,
3-Vücuttaki kemik çıkık ve kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisi hafif (1), orta (2-3) ve ağır (4-5-6) olarak sınıflandırıldığında; şahısta saptanan kırıkların müştereken; hayat fonksiyonlarını (4,47 hesaplanıp, yüzdeliği 0,5 den büyük olduğundan, bir üste tamamlanarak) AĞIR (5) derecede etkileyecek nitelikte OLDUĞU, ” görüşünü içerir adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
IV. GEREKÇE
Sanığın, suçun işlenmediğine yönelen temyiz istemi yönünden yapılan incelemede,
Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği halde mağdurun yaralanması ile ilgili olarak Adli Tıp İhtisas Kurulundan rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi yönünden hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çeşme 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2021 tarihli ve 2020/323 Esas, 2021/108 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.05.2023 tarihinde karar verildi.