YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2892
KARAR NO : 2023/3327
KARAR TARİHİ : 16.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İftira, basit yaralama,
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, Düşme

Sanık … hakkında Mağdur …’e karşı basit yaralama suçundan neticeten hükmolunan 2.240 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktar itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen basit yaralama suçu şikayete tabi suçlardan olduğu, 10.12.2015 tarihli celsede sanığın huzurunda mağdur …’in şikayetten vazgeçtiği, sanığın bu beyana itiraz etmeyerek zımnen kabulü ile düşme kararının temyizinde hukuki yararı bulunmadığından reddine karar vermek gerekmiştir.
Sanık … hakkında iftira suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla uygulanan usul hükümleri gereği temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Van Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2015 tarihli iddianamesi ile sanık … hakkında mağdur …’ e karşı basit yaralama, sanık … hakkında mağdur …’e karşı basit yaralama ve mağdur …’e karşı iftira suçundan dava açılmıştır.
2. Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli ve 2015/256 Esas, 2016/124 Karar Sayılı Kararı ile Sanık … Hakkında basit yaralama suçundan 2.240,00 TL adli para cezası, iftira suçundan 6.000,00 TL adli para cezası, sanık … hakkında basit yaralama suçundan düşürülme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık … müdafin temyiz isteği; hakkaniyet ve ölçülülük ilkesine aykırı karar verildiği, beraat kararı verilmesi gerekirken adli para cezası verilmesinin, usul esas yönünden hukuka aykırı olduğu ve benzerine ilişkindir,
2. Sanık …’in temyiz isteği, beraat kararı verilmesi gerekirken adli para cezası verilmesinin hakkaniyet ve ölçülük ilkesine aykırı, usul ve esas yönünden hukuka aykırı karar verildiği ve benzerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, kardeş olan tarafların olay günü aralarında çıkan kavgada sanıklar … ve … basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde birbirlerini yaraladıkları, sonradan müdahil olan …’in de mağdur …’i basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, olay günü mağdur … olay yerinde bulunmadığı halde sanık …’in kendisini mağdur …’in yaraladığını beyan ederek iftira, …’e karşı yaralama, sanık …’in ise …’e karşı yaralama suçlarını işledikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
A. Sanık … Hakkında basit yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Hükmün tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık … Hakkında basit yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen basit yaralama suçu şikayete tabi suçlardan olduğu, 10.12.2015 tarihli celsede sanığın huzurunda mağdur …’in şikayetten vazgeçtiği, sanığın bu beyana itiraz etmeyerek zımnen kabulü ile düşme kararının temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
C. Sanık … Hakkında iftira Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.
Bu itibarla; sanığın yukarıda açıklanan şekilde sanık, olay günü olay yerinde bulunmayan mağdur …’in kendisini yaraladığını beyan ederek soruşturma başlatılmasına sebep olduğu ve iddialarının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması karşısında, sanığa yüklenen eylemin iftira suçunu oluşturduğuna yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış ve hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

D. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden,
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık … müdafin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
A. Sanık … ve … Hakkında basit yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden,
Sanık … hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, sanık …’in temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmakla, sanık … müdafiin ve sanık …’in temyiz isteklerinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık … hakkında iftira suçundan Kurulan Hüküm Yönünden,
Gerekçe bölümününü C bendinde açıklanan nedenlerle Van 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli ve 2015/256 Esas, 2016/124 Karar Sayılı Kararında sanık … müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık … müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.