YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/316
KARAR NO : 2023/3362
KARAR TARİHİ : 17.05.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Rize Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.02.2012 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan dava açılmıştır.
2. Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 13.05.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b bendi ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Sanık müdafi tarafından kararın temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının b bendi, 29 uncu maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, delil yetersizliğine, atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, mağdurun, sanık …’a ödeyemediği 250,00 TL borcu olduğu, sanığın ve temyiz dışı diğer sanık İlyas Delihasan’ın olay günü çarşıda mağduru görmeleri üzerine mağduru kolundan tutarak araca bindirmeye çalıştıkları, mağdurun yüzüne yumruk atarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları ve zorla araca bindirerek sanığa ait otele götürdükleri sırada yakalandıkları iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamında yer alan, mağdur hakkında alınmış adli tıp raporu, ihbar tutanağı, olay tutanağı, görüntü inceleme tutanağı ve mağdur ile sanıkların alınan beyanları dikkate alındığında, sanık …’un üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.