YARGITAY KARARI
DAİRE : 20. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/15735
KARAR NO : 2008/18969
KARAR TARİHİ : 29.12.2008
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı … tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:
K A R A R
Kadastro sırasında … Köyü 101 ada 384 parsel sayılı 130126,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı … adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın Hazine adına tescil edilmesi gerektiği iddiasıyla dava açmış Dağdemirciler Köy Tüzelkişiliği davaya katılmıştır. Mahkemece Hazinenin davasının kabulüne, köy tüzelkişiliğinin davasının reddine ve dava konusu parselin tarla niteliği ile davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.
Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1990 yılında yapılıp 14.12.1990 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.
İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın kadastro paftası ve orman kadastro haritasındaki konumlarına göre 6831 Sayılı Yasanın 17/2. ve orman kadastrosunun uygulaması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi kapsamında komşu 384 ve 386 sayılı parsellerle birlikte dört tarafı orman ile çevrili orman içi açıklık konumunda bulunduğu, H.G.K.’nun 10.12.1997 gün 1997/20-830-1034 ve 17.12.1997 gün 1997/20-808-1039 ve 22.10.2003 gün 2003/20-665-614 ve 11.10.2004 gün 2004/7-531-582 sayılı kararlarında da açıklandığı gibi bu tür yerler kesinleşen orman kadastrosu dışında kalsa bile zilyetlikle kazanılamayacağından, özel mülk olarak tapuya tescil edilemeyeceği gözetilerek Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davalının ilk oturumda davayı kabul ettiği ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermediği anlaşıldığından H.Y.U.Y.’Nın 94 maddesi gözetilerek yargılama gideri ile harcın davacı Orman Yönetimi üzerinde bırakılması gerekirken, davalıya yükletilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentleri tamamen çıkartılarak bunun yerine “yargılama harç ve giderlerinin davacı Orman Yönetimi üzerinde bırakılmasına” cümlesi yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. Maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 29/122008 gününde oybirliği ile karar verildi.