Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2022/14748 E. 2023/2402 K. 27.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/14748
KARAR NO : 2023/2402
KARAR TARİHİ : 27.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2016 Tarihli ve 2015/325 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e)

bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 07.03.2016 Tarihli ve 2015/325 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 18.06.2020 Tarihli ve 2020/5477 Esas, 2020/7132 Karar sayılı kararı ile hükme esas alınan adli raporun adli tıp kriterlerine uygun olmadığı, mağdurun yaralanmasına ilişkin rapor aldırılması gerekliliği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 Tarihli ve 2020/350 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebepleri üzerine atılı suçu işlemediğine, meşru savunmaya, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanığın ve mağdurun olay günü aynı çorbacıda ayrı masalarda oturdukları sırada mağdurun arkadaşlarıyla yüksek sesle ve argo kelimeler kullanarak konuşmasından rahatsız olan sanık ile mağdur arasında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine sanığın bıçakla mağduru yaraladığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın ve mağdurun beyanları tespit edilerek dosya içerisine alınmış, mağdurun yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli rapor dosyada mevcuttur.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, meşru savunmaya, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya

içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin mağdurun beyanları ile uyumlu adli muayene raporu ile saptandığı, somut olayda meşru savunmanın şartlarının gerçekleşmediği, Mahkemece seçenek yaptırımlara çevrilme, cezanın ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerin değerlendirildiği sanığın adli sicil kayıtları incelenmek suretiyle kanuna uygun, yerinde ve yeterli gerekçe uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Kazanılmış Hak İhlali
Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına rağmen Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Mahkeme kararında sanığın “2 ay 15 gün” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği, anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması nedeniyle ceza miktarının sanık lehine 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiği gözetilmeksizin, bozma ilamı sonrası yapılan yargılamada sanığın neticeten “9 ay” hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkı ihlal edilerek fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Takdiri İndirim
Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bozma nedeni belirtilmediği halde bozma sonrasında 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Haksız Tahrik
Mağdurun olay öncesinde sanığın bulunduğu ortamda gürültülü ve küfürlü konuşması nedeniyle yaşanan olayda, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan kazanılmış hak ihlali, (3) numaralı bentte açıklanan takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması ve (4) numaralı bentte açıklanan haksız tahrik indirim oranın hatalı belirlenmesi nedenleriyle Erdek Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2021 Tarihli ve 2020/350 Esas, 2021/1077 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
27.04.2023 tarihinde karar verildi.