YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15282
KARAR NO : 2023/3648
KARAR TARİHİ : 24.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla usul hükümleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 2015/687 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2015 tarihli, 2015/76 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararı ile sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri;
Atılı suçun sanık tarafından işlenmediği sabit olmasına rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılanın kızının eski nişanlısı olan sanığın, katılanın bir şekilde ele geçirdiği kredi kartını kullanarak, temyiz dışı sanık …’ın iş yerinden harcama yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;
Katılanın Finansbank 5458 **** **** 2774 nolu kartından 30/09/2013 tarihinde temyiz dışı sanık …’a ait … iletişim isimli iş yerinden 1.030,00TL harcama yapıldığının tespit edildiği olayda;
Sanığın, aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmeyerek, “Harcamayı yapanın kendisi olmadığını, katılanın kızı olup aynı zamanda eski nişanlısı olan tanık C.G’nin kendisine “”annesinin kartı ile telefon aldığını, ortaya çıkarsa annesine parayı beraber çektiğimizi”” söylememizi istediğini” belirtmesi, harcama yapılan iş yeri sahibi temyiz dışı sanık …’ın da alınan savunmasında “Sanık …’yı tanımadığını, işlemi hatırlamadığını ancak bayan kimliği var ise muhakkak bayanın gelmiş olduğunu” beyan etmesi ve katılan ile diğer tanıkların, harcamayı gerçekleştirenin sanık olduğuna dair tanık C.G.’nin kendilerine olan anlatımları dışında bilgi ve görgülerinin olmaması karşısında, dosyada sanığın atılı suçu işlediğine dair katılanın kızı olan tanık C.G.’nin soyut iddiaları dışında, mahkumiyete yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın atılı suçtan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde yer alan nedenlerle Mersin 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.11.2015 tarihli, 2015/76 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2023 tarihinde karar verildi.