Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2021/11982 E. 2023/3780 K. 29.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/11982
KARAR NO : 2023/3780
KARAR TARİHİ : 29.05.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM :Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Söğüt Cumhuriyet Başsavcılığının 02.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Söğüt Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 6.160,00 TL ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 05.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm kaldırılarak Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezasına mahkumiyetine ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve zararının karşılanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, sanığın katılanın Ziraat Bankası kredi kartını rızası ile aldığı ancak bilgisi ve rızası dışında birden fazla kez kullanarak 33.000,00 TL yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.
2. Sanık savunmasında; katılanın bilgisi ve rızası ile kartını kullandığını beyan etmiştir.
3. Mahkemece sanık hakkında verilen 1 yıl 15 gün hapis cezası 6.160,00 TL adli para cezasına çevrilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan verilen adli para cezasının, kısa süreli olmayan hapis cezasının paraya çevrilemeyeceği gerekçesi ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 15 gün hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE
1. Olay tarihinde, Söğüt ilçesinde site yöneticisi olan katılan ile apartmana kapı ve aydınlatma yapılması işi için anlaşma yapan sanığın işin iptal edilen kısmı için aldığı parayı iade amacı ile katılanın Ziraat Bankası banka kartını ve şifresini aldığı ve katılanın rızası olmaksızın birden fazla kez kullanarak toplam 33.000,00 TL para çektiği, soruşturma aşamasında katılanın zararını giderdiği dosya içerisinde bulunan Ziraat Bankası hesap hareketlerinden, katılanın ve sanığın beyanlarından anlaşılmakla; sanığın eylemi başkasına ait banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 05.04.2017 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söğüt Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.