YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/9960
KARAR NO : 2023/3870
KARAR TARİHİ : 30.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Beraat
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 21.04.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5271 sayılı Kanun’un ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği;
Sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde beraat kararı verilmesi ve sahte paranın müsadere edilerek … Bankasına gönderilmesine karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın eşine verdiği ve kaynı tarafından petrole verilen bir adet 50,00 TL’lik banknotun sahteliğini bilip bilmediğine ilişkindir.
2. A) Petrol çalışanı mağdur, olay günü bir kadın bir erkek şahsın çalıştığı petrole gelip mazot almak istediklerini, erkek şahsın kendisine 50,00 TL verdiğini, 20,00 TL para üstü alıp gitmelerinin ardından paranın sahte olduğunu anlayıp polise ihbarda bulunduğu belirlenmiştir.
B) Sanığın eşi C.Ç., adına kayıtlı olan araç ile olay günü kardeşi M.A. ile birlikte hastaneye gittiklerini, dönüşte mazot almak için petrolde durduklarında eşi olan sanığın kendisine verdiği 50,00 TL’yi kardeşine verdiğini, onun da 30,00 TL’lik mazot aldığını ve paraüstü olan 20,00 TL’yi kendisine verdiğini,
C) Sanık aşamalarda, yanında çalışan M.Ç.’ye haftalığını vermek için cebinde bulunan 100,00 TL’yi bozdurması için verdiğini, M.Ç.’nin kendisine getirdiği 50,00 TL’lik banknotların birini eşine verdiğini, sahte olduğunu bilmediğini ifade etmiştir.
D) Aynı işyerinde çalıştığı M.Ç., ustası olan sanığın kendisine 100,00 TL verip bozdurmasını istediğini, Y.Ö.’nün işyerinden bu parayı bozdurup iki adet 50,00 TL’lik banknot aldığını,
E) Y.Ö., olay günü tanımadığı bir şahsın kendisine 100,00 TL getirip bozdurmak istediğini söylediğini, sahte olup olmadığını anlamak için işyerindeki makinada kontrol ettiğini, sahte olmadığını anladıktan sonra iki adet 50,00 TL’lik banknot şeklinde parayı bozduğunu, verdiği paraların sahte olmadığından emin olduğunu, işyerine gelen tüm paraları kontrol ederek aldığını, ifade etmişlerdir.
3. T.C. … Bankası Banknot Matbaası Genel Müdürlüğünün 19.02.2015 tarihli ve 178 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile bir adet A605 252 522 seri numaralı 50,00 TL’lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın aşamalardaki savunması, … Bankası raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; adli sicilinde parada sahtecilik suçundan kaydı bulunmayan sanığın, yanında çalışan M.Ç. aracılığıyla Y.Ö. isimli şahsın dükkanında bozdurduğunu beyan ettiği paralardan 50,00 TL’lik banknotu eşi aracılığıyla sahteliğini bilerek tedavüle koyduğuna dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
3. Sanık hakkında kurulan hükümde, suça konu sahte paranın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 17 nci maddesi ve Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16 ncı maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere T.C. … Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına “Suça konu adli emanetin 2014/1507 sırasında kayıtlı bir adet sahte 50.00 TL’lik banknotun 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine, sahte paranın karar kesinleştiğinde 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 17 nci maddesi ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Sahte Banknotların İncelenmesi ve Değerlendirilmesinde Uyulacak Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik’in 16. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere T.C. … Bankasına gönderilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.