YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/32
KARAR NO : 2023/14947
KARAR TARİHİ : 23.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Fuhuş
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 saylı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 52 inci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suçu işlemediği, olay yerinde olmadığı, ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, geniş bir araştırma ve soruşturma yapılmadığı, eksik soruşturma ile karar verildiği, beraat kararı verilmesi gerektiği, kararın bozulmasına, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü saat.14.00 sıralarında … Doğu Gişeleriyle Kuzey Gişeleri arasında fuhuş yapıldığının anlaşılması üzerine olay yerine giden polislerin fuhuş yapan şahıslarla ilgili işlemleri yaptıkları, bu arada mağdur … ile evrakları ayrılan başka mağdurların para karşılığı fuhuş yaptıklarını tespit ettikleri, mağdurun kardeşinin olayla ilgili olarak şikayette bulunduğu,mağdurun alınan beyanında kendisini … olarak tanıtan şahıs ile sanık …’ın … plakalı araç ile otobana bırakıp müşterilerle para karşılığı cinsel ilişki kurmasını sağladıklarını, sanık …’ın da olay yerinde hem fuhuş yaptığını hem de kendisine müşteri bulduğunu, kendisinin müşterilerden aldığı parayı her iki sanığın kendisinden aldıklarını, gerektiğinde ihtiyaçlarını karşıladıklarını beyan ettiği, … olarak bilinen şahsın ise gerçek isminin … olduğunun tespit edildiği, her iki sanığın ortak irade ile hareket edip mağdur …’a para karşılığı fuhuş yaptırıp menfaat elde ettikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık …’ın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 227/2 maddesi gereğnice cezalandırılmasına, sanık …’ın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun’un 227/2,58,53. maddeleri gereğince ayrı ayrı cezalandırılmaları, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden
Müşteki beyanı ve olay tutanağından anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülememiştir.
B. Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı mağdurun birden fazla fuhuş yapmasına aracılık etmesi şeklindeki eyleminde 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
23.02.2023 tarihinde karar verildi.