YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/10040
KARAR NO : 2023/1697
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/690 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.07.2015 tarihli ve 2015/154 Esas, 2015/690 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2020/12958 Esas, 2021/6594 Karar sayılı kararı ile; 5271 Kanun’un 251 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkrasındaki düzenleme gereği basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmesi gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur …’a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimini göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; mağdurun şikayetinden vazgeçmesine rağmen hakkında mahkûmiyet kararı verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, cezanın üst sınırdan verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Olay tarihinde sanık … ile … arasında tartışmanın yaşandığı, daha sonra olay yerine …’ın geldiği, … ile kardeşi … arasında da tartışma çıktığı, …’in mağdur …’ye küfür ettiği, sanık …’ın ikazı üzerine …’a da küfürlü sözler söylediği, tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve …’in ilk etapta …’ı elle vurmak suretiyle darp ettiği, taraflar arasında karşılıklı kavga yaşandığı akabinde …’in yere düştüğü, yerden kalkıp evine doğru kaçmaya çalışan …’in arkasından mağdur …’ın fırlattığı tahta parçasının …’e isabet ettiği, …’in olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir, mağdur ve tanıkların olay oluşuna uygun beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. … Adlî Tıp Şube Müdürülüğünün 31.12.2014 tarihli raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE
1. … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanık …’in ile kardeşi mağdur …’ın tartıştığı ve sanığın mağduru elle darp ettiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.09.2021 tarihli ve 2021/321 Esas, 2021/692 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.04.2023 tarihinde karar verildi.