Yargıtay Kararı 19. Hukuk Dairesi 2008/2782 E. 2008/11003 K. 14.11.2008 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 19. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/2782
KARAR NO : 2008/11003
KARAR TARİHİ : 14.11.2008

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi
Tarih : 21.12.2007
No : 207-419

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dava davacı ve davalılardan Veli … vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan Muharrem … vasıtasıyla diğer davalı … arsasında inşaat yapan davalı Veli …’a hazır beton sattığını ve 16.842.02.-YTL.alacaklı olduğu halde bedelinin ödenmediğini belirterek dava tarihinden itibaren16.842.02.-YTL.nin işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, hazır betonu davalılardan Veli …’ın aldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Davalı Veli … vekili ise, müvekkilinin hazır beton satın almadığını belirtmiş ve davanın reddini dilemiştir.
Diğer davalı ise davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, davacıyla doğrudan sözleşme ilişkisi bulunmayan arsa sahibi davalı …’nın satıma konu maldan sorumlu olmayacağı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davasının reddine, taşeron olan davalı Muharrem … ile yüklenicisi olan davalı Veli …’ın satın aldıkları beton bedelinden birlikte sorumlu olacakları gözetilerek 18.842.02.-YTL.nin müşterek ve müteselsilen bu davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı Veli … vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin temyizi yönünden ise; davalılardan … bakımından husumet yokluğu nedeniyle dava reddedildiği halde, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, davalı yararına nisbi vekalet ücretine karar verilmesi isabetsiz ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının sekizinci bendinde yer alan “… 1.884.20.-YTL.” nisbi vekalet ücretine dair meblağın hükümden çıkarılarak yerine “450.-YTL.”tutarının yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.