YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/15074
KARAR NO : 2023/1903
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/303 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile; sanık … hakkında katılan …’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten
yaralama suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve üçüncü fıkrasının (son) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2016 tarihli ve 2014/303 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Bireleşen) 3. Ceza Dairesinin, 13.02.2020 tarihli ve 2019/18985 Esas, 2020/2838 Karar sayılı kararıyla;
Sanık …’nin, müşteki … ve mağdur …’i kasten yaralama suçundan ayrı ayrı cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, herhangi bir karar verilmediği anlaşılmış ise de; bu hususta zamanaşımı süresince karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Sanık …’ın müşteki …’i kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
“a) Sanığa hükmolunacak ceza miktarının 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle savunmasının esas mahkemesinde alınması gerekirken talimatla aldırılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
b) İddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca ek savunma verilmemesi,
c) Uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi yerine, ”87/3-son” olarak hatalı gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,
d) Hak yoksunlukları yönünden Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararının gözetilmemesi..”
Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2020/151 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararı ile;
a) Sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
b) Sanık …’ın katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanunun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,
c) Sanık …’ın katılan …’e yönelik neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve üçüncü fıkrasının (son) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri;
1. Sanık …’nin, müşteki …’e yönelik silahla basit kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, silahla basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilerek sanığa fazla ceza tayini,
2. Sanık …’ın, müşteki …’e yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilerek mükerrer hüküm tesisinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,
İlişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. … isimli mekana alınıp alınmama meselesinden çıkan tartışmada, sanık …’in, katılan …’i sopa ile basit şekilde, sanık …’in, katılan …’i bıçakla yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.
2. Katılanlar aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanıklar suçlamayı tevil yollu ikrar …, katılan … hakkında İstanbul Adli Tıp Şubesinin 12.03.2015 tarihli raporunda; ”..sağ zigomadan başlayıp alt çene kenarına kadar inen yaklaşık 7 cm uzunlukta yara izi mevcut olup, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, yüzde sabit ize neden olduğu..”, katılan … hakkında İstanbul Adli Tıp Şubesinin 19.12.2013 tarihli raporunda; ”..sağ parietal bölgede 3 cm, sol parietal bölgede 5 cm, sol frontoparietal bölgede 3 cm tam kat skalp kesisi mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği..” tespitlerine yer verildiği anlaşılmıştır.
3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ancak gereklerinin kısmen yerine getirilmediği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
Bozmadan sonra 07.09.2021 tarihli celsede sanık …’in esas mahkemesince savunmasının alındığı ve iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verildiği görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
A. Sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Katılan … hakkında düzenlenen İstanbul Adli Tıp Şubesinin 19.12.2013 tarihli raporunda; ”..sağ parietal bölgede 3 cm, sol parietal bölgede 5 cm, sol frontoparietal bölgede 3 cm tam kat skalp kesisi mevcut olup basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olduğunun” belirtilmesi karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi gereği hüküm tesis edilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.
B. Sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
1. Hükmün esasını oluşturan kısa kararda, sanık … hakkında katılan …’e yönelik kasten yaralama suçundan ayrı ayrı iki kez cezalandırılmasına karar verilerek mükerrer hüküm tesisi,
2. Yüzde sabit iz nedeniyle artırım uygulanırken, ”5237 sayılı Kanun’un 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (son) bendi” olan uygulama maddesinin ”Türk Ceza Kanun’un 87/3-son” olarak hatalı gösterilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
V. KARAR
A. Sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklandığı üzere suç vasfında yanılgıya düşülmesi nedeniyle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.05.2022 tarihli ve 2020/151 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
B. Sanık … Hakkında Katılan …’e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B-1.-2.) bentlerinde açıklandığı üzere mükerrer hüküm tesisi ve uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi nedenleriyle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul 37. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 17.05.2022 tarihli ve 2020/151 Esas, 2022/209 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.04.2023 tarihinde karar verildi.