YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/15898
KARAR NO : 2023/756
KARAR TARİHİ : 20.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

İzmir 32. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.04.2016 tarihli, 2015/492 Esas ve 2016/695 Karar sayılı kararının, katılan mağdure vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanık adına bilinen son adresine şerhli tebliğe çıkarıldığı ancak tebligat mazbatası üzerinde yapılan inceleme neticesinde tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Şöyle ki; 7201 sayılı Kanunu’nun 10 uncu maddesinin 2 inci fıkrası uyarınca tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun’un 21 inci maddesinin 2 inci

fıkrasına maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiği, buna karşılık muhatabın beyan adresi ile mernis adresinin aynı olması durumunda ise öncelikle tebligatın aynı Kanun’un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğe çıkarılıp, bila tebliğ iade edilmesi halinde aynı adrese aynı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden tebliğ yapılması gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede, beyan adresi ile mernis adresi aynı olan sanığın yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğinin şerh düşülerek doğrudan 7201 sayılı Kanun’un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın sanığa 7201 sayılı Kanun hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin dosyaya eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2023 tarihinde karar verildi.