YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6249
KARAR NO : 2023/1966
KARAR TARİHİ : 12.04.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.11.2019 tarihli ve 2017/226 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci
fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2020/22 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, hata hükümleri kapsamında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanık … ve …’ın, arkadaşları ile birlikte olay günü bir mekanda birlikte alkol aldıkları, buradan ayrılıp aynı araçta seyir halinde oldukları sırada aralarında tartışma çıkıp kavgaya dönüştüğü, …’ın bu olaydan sonra akrabasının evine gittiği, sanığın ise bu husumetin etkisi ile önce iş yerine uğrayıp suçta kullandığı av tüfeğini aldığı, daha sonra …’ın evinin önüne gelip bağırıp tehdit ve küfür etmeye başladığı, bu sırada nişanlısının yanından ayrılıp evine yürüyerek gelmekte olan ve … ile aynı binada oturan mağdur …’un evin yakınına geldiği sırada, sanığın, mağdur …’u husumetlisi olan … zannederek av tüfeği ile hedef alarak ateş ettiği, …’un önce bacağından yaralandığı, daha sonra geri geri gitmeye çalıştığı ancak sanık …’in tüfeği bir kez daha ateşlediği, mağdur …’un bu kez de karnının hemen alt kısmından yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı ve yere düştüğü, sanığın da suçta kullandığı tüfekle birlikte olay yerinden kaçtığı anlaşılmıştır.
2. Sanık savunması, mağdurun beyanları, tanıkların anlatımları, adlî muayene raporları, teşhis tutanağı, olay yeri inceleme raporları ve krokileri, uzmanlık raporları, HTS kayıtları, keşif ve bilirkişi raporu, diğer tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları dava dosyasında mevcuttur.
3. Sanığın eylemi neticesinde mağdurda meydana gelen yaralanmalara ilişkin Karaman Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan, 14.06.2017 ve 29.03.2019 tarihli adlî muayene raporlarında; mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Sanık müdafiinin; istinaf kararının gerekçesiz olduğuna, delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, hata hükümleri kapsamında haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;
Ayrıntıları Olay ve Olgular kısmında (1) numaralı paragrafta açıklandığı şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayda, aynı kısımda (2) numaralı paragrafta yer verilen delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın öldürücü etkiye sahip silahla hedef alarak iki kez ateş etmesi, ilk atışla mağdurun yaralandığını gördüğü halde eylemine devam ederek ikinci atışı öldürücü bölge olan batın bölgesini hedef alarak gerçekleştirmesi, mağdurun yere düşmesi sonrası olay yerinden kaçması, olay öncesinde tanık beyanları ile de doğrulandığı üzere öldürme kastını ortaya koyan söz ve davranışlar sergilemesi karşısında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, somut olayın gelişiminde, sokak aydınlatmasının da bulunduğu ortamda sanığın, mağdur …’un, husumetli olduğu … olmadığını anlamak için gereken özeni göstermediği, alkolün ve …’a duyduğu öfkenin etkisiyle Mahmut’a ateş eden sanığın şahısta kaçınılmaz hataya düştüğünün kabul edilmemesi ve bu kapsamda sanık lehine haksız tahrik indirimi uygulanmamasında da bir isabetsizlik görülmediği, her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesi kararında istinaf istemleri hususunda ayrıntılı bir gerekçeye yer verilmemiş ise de; bu bölümde, ilgili temyiz sebeplerine yönelik gerekçeli değerlendirme yapılarak söz konusu eksiklik Yargıtay tarafından giderilmiş olduğundan, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2020/22 Esas, 2020/115 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
12.04.2023 tarihinde karar verildi.