Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2021/6973 E. 2023/974 K. 28.02.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6973
KARAR NO : 2023/974
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/294 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi sanığın üzerine atılı suçlardan cezalandırılması gerektiğine ilişikindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında kızı olan mağdureye karşı farklı zamanlarda göğüslerini elleme ve tarihi belli olmayan bir tarihte düğüne gitmek için hazırlandığı sırada anal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğundan bahisle kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucunda mağdurenin aşamalarda ki çelişkili beyanları, Salihli 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/132 Esas sayılı dava dosyasında vermiş olduğu dilekçede 29.04.2014 tarihinde daha önceden tanışmış olduğu … … ile anlaşarak birlikte kaçtıklarını ve cinsel ilişkiye girdiklerini, kaçmak isterken yakalandıkları ve mağdurenin tekrar evden kaçtığını, kolluk tarafından bulunduğunda ailesine teslim edilmek istemediğinden … …’in mağdureye babasının kendisine taciz ettiğini söylemesi halinde ailesine teslim edilmeyip yurda yerleştirileceği yönünde akıl vermesi nedeniyle babasına iftira attığını belirtmesi nazara alınarak mağdurenin beyanlarına itibar edilemeyeceğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Salihli Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.05.2015 tarihli ve 2014/294 Esas, 2015/117 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın Bakanlık vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.