Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/8257 E. 2023/930 K. 01.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/8257
KARAR NO : 2023/930
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2015 tarihli ve 2015/115879 Soruşturma, 2015/40098 Esas, 2015/30655 İddianame numaralı iddianamesiyle sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 143/1, 53 ve 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır.
2. … 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/689 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 143/1, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mahkemece yapılan yargılamada sanık savunması, mağdur ve tanık beyanı kapsamına göre sanığın olay tarihinde mağdurun işyerinden geceden sayılan bir vakit içerisinde lap top bilgisayarını çaldığı, çevredekilerin mağdura hırsızlık olayının olduğunu bildirdiği, mağdurun da kamera kayıtlarında lap topunun çalındığını gördüğü, durumdan şüphelenilerek sanığın bu sırada saklandığı boş binaya gelindiği, burada yapılan aramada önce sanığın saklamış olduğu lap topun bulunmadığı bilahare sanığın savunmasında belirttiği gibi lap topu sakladığı yeri bildirdiği dolayısı ile etkin pişmanlıkta bulunduğunun oluşan delil durumuna göre lehine olarak kabulünün gerektiği, duruşmada dinlenilen tanık Muhammer Beşkardeşlerin’de sanığın savunmasına göre durum sorulduğunda sanığın beyanını doğrular mahiyette beyanda bulunduğu, son tahlilde sanık ve tanık beyanına göre ilk aramada lap topun bulunmadığı eylemin dosya kapsamı mevcut delil durumuna göre tamamlanmış hırsızlık suçunun unsurlarını oluşturduğu ancak olayda 5237 sayılı Kanun’un 168. maddesi hükümlerinin uygulama yeri bulduğu tüm dosya kapsamı ile anlaşıldığından belirtilen şekilde mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle … 48. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2015/689 Esas, 2016/36 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.