YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/13246
KARAR NO : 2023/1686
KARAR TARİHİ : 05.04.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2016 tarihli 2014/249 Esas ve 2016/541 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.
2. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2016 tarihli 2014/249 Esas ve 2016/541 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2018/4523 Esas 2021/2387 Karar sayılı kararı ile özetle; ”teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde; makul bir ceza yerine, bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde 14 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini, ” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3. Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli 2021/223 Esas 2021/523 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçun vasfının hatalı olduğuna, öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesinin doğru olmadığına, teşebbüsten fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrikin varlığına, usule ilişkin eksikliklerin varlığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Sanık …’un olay tarihi itibarıyla … … isimli bir şahıstan bir miktar para alacağı olduğu, bu şahsı borcunu ödemesi için uyardığı, müşteki … ‘in de bu meseleyi duyması üzerine gönüllü olarak arabuluculuğa soyunduğu ve biraz daha süre tanıması talebinde bulunmak üzere olay günü saat 22.00 sıralarında …’un işlettiği oto yıkama dükkanına gittiği, bunu gören …’un birinci kattaki yazıhane kısmından aşağıya indiği ve üzerinde bulunan ruhsatsız tabanca ile henüz otomobilden inmeye hazırlanan müşteki …’i sol omuz, sol koltuk altı ve sol femura bölgesinden yaralandığı, daha sonra mağdurun arabayı çalıştırarak olay yerinden kaçtığı, anlaşılmıştır.
2. Sanığın beyanları, tanık beyanları, ekspertiz raporu, Adli Tıp Kurumu raporu, doktor raporları, bilirkişi raporu, teşhis tutanağı, olay yeri inceleme raporu ve krokisi, dosyasında bulunmaktadır.
3. Mahkemece Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.02.2021 tarihli ve 2018/4523 Esas 2021/2387 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, usule ilişkin eksikliklerin varlığına, suçun vasfının hatalı olduğuna, öldürmeye teşebbüs olarak kabul edilmesinin doğru olmadığına, teşebbüsten fazla ceza tayin edildiğine, haksız tahrikin varlığına, ilişkin temyiz sebepleri yönünden;
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suçta kullanılan araç, atış mesafesi, isabet yerleri ve sayısı, hedef alınan bölgeler, müştekide meydana gelen yaralanmanın ağırlığı, sanığın eylem sonrasında sergilediği tutum ve davranışlar ile eylemin müştekinin olay yerinden kaçmasıyla sona erdiği, dolayısıyla engel nedenin varlığı nazara alındığında suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, teşebbüsün ulaştığı aşama ile meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığına göre belirlenen cezanın isabetli olduğu, müştekiden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.11.2021 tarihli 2021/223 Esas 2021/523 Karar sayılı kararı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.04.2023 tarihinde karar verildi.