YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/12176
KARAR NO : 2023/798
KARAR TARİHİ : 21.02.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI :
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.04.2014 tarihli ve 2010/19 Esas, 2014/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2.Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 15.04.2021 tarihli, 2017/1391 Esas, 2021/3034 Karar sayılı ilamı ile hükmün eksik araştırma nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
3.Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/136 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması talep edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz istemi sübuta, eksik araştırmaya, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ve dilekçelerinde belirttikleri diğer hususlara ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanık …’in iddianame konusu suç tarihinde on beş yaşını ikmal etmiş bulunan çocuk katılan mağdure Tutku Kübra’nın iradesini etkileyecek şekilde mağdureye içki içirmek suretiyle sızmasını sağlayarak yanaklarını ve dudaklarını öpmeye başladığı sırada katılan mağdurenin uyanması üzerine evde bulunan diğerlerinin durumu farketmelerini engelleyecek ölçüde katılan mağdurenin ağzını eliyle kapatıp göğüs ve kalçalarını okşamaya devam ettiği, şortunu ve kilotunu indirerek parmaklarıyla katılan-mağdurenin cinsel organına temas ettiği ve kızlığı bozulmayacak şekilde parmaklarını Kızlığını bozmayacak şekilde cinsel organının üzerinde gezdirdiği, bu şekilde on beş yaşını tamamlamış çocuğu karşı cebir, tehdit, hile veya idareyi etkileyen başka bir sebebe dayalı olarak gerçekleştirilen çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği düşüncesiyle mahkumiyet kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Olayın intikal şekli ve zamanı, sanık savunması, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanı, iddia olunan olayın hemen akabinde mağdurenin annesinin salona geldiğinde mağdure ile sanığı çekyatta otururken görmesi, bulgu bulunmadığına ilişkin doktor raporu, birbirleri ile çelişkili tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mağdurenin soyut ve başka delille desteklenmeyen beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka uygun bulunmamıştır.
2. Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2022 tarihli ve 2021/256 Esas, 2022/136 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.02.2023 tarihinde karar verildi.