YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6719
KARAR NO : 2023/1027
KARAR TARİHİ : 01.03.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI :

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı ve 5237 sayılı Kanun’un 57 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince koruma ve tedavi amaçlı olarak güvenlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafii;
Müvekkilinin üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, tanık beyanları ve diğer delillerin soyut nitelikte olduğu, öncelikle sanığın beraat etmesi gerektiği, mahkemenin aksi kanaatte olması durumunda ise kabul anlamına gelmemekle birlikte, eylemin sarkıntılık suretiyle gerçekleşmesi durumunda failin çocuk olması durumunda soruşturma ve kovuşturma yapılmasının mağdurun velisi ya da vasisinin şikayetine bağlı olduğu, mağdurun velisinin müvekkili hakkında şikayetinin bulunmadığı ve müvekkilinin aklen malul ve vesayet altında bulunduğunu, dolayısıyla yetişkin kabul edilemeyeceği (çocuk kabul edilmesi gerektiği), bu nedenle şikayet yokluğu nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği yönündedir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü mağdurenin arkadaşı ile parkta oynadığı sırada yanlarına sanığın geldiği ve mağdurenin bacaklarının arasına dokunduğu ve böylelikle üzerine atılı suçu işlediği anlaşılmış olup; dosyada mevcut Manisa … ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen rapora göre sanığın akıl hastalığı nedeniyle 01.12.2014 tarihinde gerçekleştirdiği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azaldığı ve 5237 sayılı Kanun’un 32 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı anlaşıldığından bahisle hukuki süreç başlığında belirttiği gibi karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kiraz Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2015 tarihli ve 2015/53 Esas, 2015/204 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.03.2023 tarihinde karar verildi.